Με τη Μέση Ανατολή να φλέγεται και το αύριο να διαγράφεται ακόμη πιο σκοτεινό, η γενική αβεβαιότητα και ανασφάλεια στον πλανήτη και τη χώρα μας κορυφώνονται. Σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, η κυβέρνηση Κυρ. Μητσοτάκη εργαλειοποιεί τον πόλεμο, με κάθε δυνατό τρόπο, αναζητώντας διέξοδο από την ογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια και αγανάκτηση. Δίπλα στην υποκριτική, ψηφοθηρική ρητορική περί εθνικής υπερηφάνειας και προστασίας, τάχα, του ελληνισμού και «ειδικότερα» του κυπριακού ελληνισμού, που της εξασφάλισε μια ανάσα δημοσκοπικής ανάκαμψης, επιστρατεύει τώρα το αφήγημα της «κοινωνικής προστασίας» από την οικονομική θύελλα που είναι σε εξέλιξη και σαρώνει τα εργατολαϊκά στρώματα. Και προτάσσει και κρύβεται, όπως κάνει κάθε φορά, πίσω από τους βολικούς εξωγενείς παράγοντες, της νέας πολεμικής κρίσης τώρα, για να αποδράσει από τις δικές της ευθύνες για τη δραματική κατάσταση που βιώνει ο ελληνικός λαός.







