Να υπερασπιστούμε μαζικά τη δημοτική περιουσία

Ηλιουπολίτες-Ηλιουπολίτισσες,
Με τη σημερινή μας ανακοίνωση θέλουμε για μια ακόμα φορά να τοποθετηθούμε σχετικά με την άμεση ανάγκη της υπεράσπισης της δημοτικής περιουσίας, την αποκάλυψη των προθέσεων της δημοτικής αρχής του κ. Βαλασόπουλου και ταυτόχρονα να εκφράσουμε τις δικές μας απόψεις για τις κατευθύνσεις που πρέπει να έχει ένα κίνημα κόντρα στις προθέσεις αυτές.

Η πολιτική των εκποιήσεων δεν θα περάσει!

Ηλιουπολίτες-Ηλιουπολίτισσες,

Δεν πέρασαν πάνω από πέντε μήνες για να δείξει η σημερινή δημοτική αρχή το πραγματικό της πρόσωπο. Με αφορμή τις σοβαρότατες ευθύνες της προηγούμενης διοίκησης Αναγνώστου, η σημερινή δημοτική αρχή με την πλειοψηφία που διαθέτει αποφάσισε να προχωρήσει στα πρώτα βήματα της εκποίησης της δημοτικής περιουσίας, ξεκινώντας απ’ το στολίδι της πόλης το αναψυκτήριο στο άλσος «Δ Κιντής».
Έτσι παρά τις δημόσιες διακηρύξεις του ίδιου του δημάρχου στις αρχές του Μάρτη, ότι ποτέ δεν πρόκειται να δοθεί σε ιδιώτη ούτε μια σπιθαμή απ’ τη περιουσία του δήμου, πριν καν στεγνώσει το μελάνι απ’ τις βαρύγδουπες δηλώσεις, προχωράει στις πρώτες εκποιήσεις ίσως γιατί χρωστάει γραμμάτια εκλογής ή γιατί αισθάνεται την ανάγκη να μεταφέρει τη κυβερνητική πολιτική και τη πολιτική του μνημονίου στο δήμο.

Για όσα συνέβηκαν στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου μας

Στο δημοτικό συμβούλιο της 28ης/04 συνέβησαν ορισμένα σοβαρότατα ζητήματα για τα οποία οφείλουμε να ενημερώσουμε τους συμπολίτες μας

1. Η πλειοψηφία της δημοτικής αρχής προχωράει στο ξεπούλημα το αναψυκτηρίου «Δ. Κιντής»
Δεν πέρασαν ούτε δύο μήνες από τότε που ίδιος ο δήμαρχος δήλωνε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν πρόκειται να δοθεί απολύτως τίποτε σε ιδιώτες από τη δημοτική περιουσία της υπό εκκαθάριση εταιρείας ΕΥΩΝΥΜΟΣ. Όμως στη τελευταία συνεδρίαση και με πρόσχημα διάφορες γραφειοκρατικές διαδικασίες έφερε στο δημοτικό συμβούλιο πρόταση με την οποία προωθείται η εκμίσθωση του αναψυκτηρίου σε πρώτη φάση.

Νέες βίαιες ανατροπές σε όλο το πλέγμα των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων

Tο αναπόφευκτο ή όχι της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους απασχολεί καθημερινά τις οικονομικές αναλύσεις και την ειδησεογραφία των διεθνών και εγχώριων MME. Aναδιάταξη την ονομάζει ο μέγας κερδοσκόπος και πρωθυπουργικός φίλος, Tζορτζ Σόρος, ο οποίος κατέφθασε στη χώρα μας οσμιζόμενος λεία από το επικείμενο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας της. Kαθώς οι κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι το Eλληνικό Δημόσιο θα είναι σε θέση να βγει στις αγορές το 2012 για αυτόνομο δανεισμό αποδεικνύονται αερολογίες και οι κυβερνητικοί κομπασμοί για την υποτιθέμενη πορεία ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας φανερώνονται ως καθαρός εμπαιγμός, τα δημοσιεύματα για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, όπως διατυπώνεται «κομψά» η μεθόδευση της ελεγχόμενης χρεοκοπίας της ελληνικής οικονομίας, πληθαίνουν.

Λύκειο ακριβοπληρωμένης αμάθειας

Δεν υπάρχει Εξεταστικό σύστημα, τα τελευταία τριάντα χρόνια, που να μην περιλάμβανε στην Εισηγητική του Έκθεση σαν στόχους και σαν δικαιολογητικό λόγο της θέσπισής του : τον περιορισμό της παραπαιδείας, την αντικειμενική και αξιοκρατική επιλογή των μαθητών, την ισότητα ευκαιριών, το άνοιγμα των πανεπιστημίων, το τέλος του «ασφυκτικού εναγκαλισμού» του Λυκείου από τις απαιτήσεις των εξετάσεων για το πανεπιστήμιο, την φραστική καταδίκη της έμφασης στην απομνημόνευση. Τα αποτελέσματα των «υποσχετικών» τα γνωρίζουμε σήμερα πολύ καλά.
Ωστόσο το Υπουργείο Παιδείας δεν έχασε την ευκαιρία, στα πλαίσια των ανακοινώσεων για το «Νέο Λύκειο», να φρεσκάρει τις ίδιες υποσχετικές, με στόχο την εξαπάτηση της κοινής γνώμης που αγκομαχά από τα ανοιχτά ρήγματα του σημερινού σχολείου, ρήγματα τα οποία έχουν σκάψει οι ίδιοι οι σημερινοί επίδοξοι «μεταρρυθμιστές». Οι ίδιοι που έκλεισαν σε μια νύκτα 1050 σχολεία πάντα στα πλαίσια του συνθήματός του «Πρώτα ο μαθητής».

Καταδικάζουμε την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη και τη συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης στο ιμπεριαλιστικό έγκλημα

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ

ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΤΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Η Δημοτική Κίνηση Ηλιούπολης, ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ, καταδικάζει τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ενάντια στο λιβυκό λαό, που ξεκίνησε με την αεροπορική επίθεση της Γαλλίας, ενισχύθηκε από τους «ανθρωπιστικούς» πυραύλους των ΗΠΑ και τις πολεμικές δυνάμεις της Αγγλίας με στόχο την ισοπέδωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του λιβυκού λαού, την ανακατανομή των ζωνών επιρροής και τον έλεγχο των πετρελαιοπηγών, όπως επιτάσσει το ιμπεριαλιστικό δόγμα του τρόμου. Στην αλυσίδα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων -μετά τη Γιουκοσλαβία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ κ.λπ.- σειρά έχει η Λιβύη, της οποίας το σφυροκόπημα μετονομάζεται, ξανά από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και τον ΟΗΕ, «ανθρωπιστική βοήθεια», ενώ το ΝΑΤΟ ετοιμάζεται να γενικεύσει την επίθεση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, εξισορροπώντας τις αντιθέσεις τους.

Συμβόλαιο θανάτου για το δημόσιο σχολείο!

Αν υπήρχε διαγωνισμός για εκείνους που άλλαζαν με την πιο μεγάλη μαεστρία το νόημα των λέξεων και των εννοιών, τότε το πρώτο βραβείο θα έπρεπε να απονεμηθεί στην ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας. Αυτή η ηγεσία, βαδίζοντας στα χνάρια της επικοινωνιακής πολιτικής της Κυβέρνησης, ονομάζει τη συγχώνευση των σχολείων παιδαγωγικό μέτρο, τη διάλυση των αναλυτικών προγραμμάτων σπουδών εκσυγχρονισμό, την προσαρμογή του σχολείου στη λογική των δεξιοτήτων πρόοδο, την ιδιωτικοποίηση του Πανεπιστημίου φυσικό φαινόμενο, όπως λίγο πριν βάφτισε τη μείωση των μισθών αποτελεσματική διαχείριση, τη μείωση των προσλήψεων εξορθολογισμό, την απόλυση εξυγίανση, το φόρο αλληλεγγύη.

Πριν όμως δούμε τι ακριβώς κάνει και που ακριβώς στοχεύει το Υπουργείο Παιδείας και η Κυβέρνηση οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε δυο ζητήματα:

1. Πρώτον είναι σαφές ότι η εκπαιδευτική πολιτική της σημερινής Κυβέρνησης είναι δεμένη με ένα τμήμα με την εκπαιδευτική πολιτική της προηγούμενης καθώς έχουν την ίδια κατευθυντήρια γραμμή.

2. Τα μέτρα και οι εκπαιδευτικές πολιτικές που «τρέχουν» σήμερα από το Υπουργείο Παιδείας είναι επιδιώξεις, κατευθύνσεις, προσδοκίες και όνειρα των στρατηγών του κεφαλαίου, του Ευρωπαϊκή Διευθυντηρίου, του ΟΟΣΑ, των δυο αστικών κομμάτων, πολλά χρόνια πριν από την κρίση. Αυτή η «ιερή συμμαχία» βρίσκει ευκαιρία τώρα να κάνει πραγματικότητα τα πιο νεοφιλελεύθερα όνειρά της τα οποία προβάλλει άλλοτε ως μέτρα σωτηρίας για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και άλλοτε σαν συνέπεια της οικονομικής κρίσης.