50 χρόνια απ' τη εισβολή της Τουρκίας στη Κύπρο (αφιέρωμα)

 

50 χρόνια αγώνας ενάντια στην τουρκική κατοχή και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, για μια Κύπρο ελεύθερη, ανεξάρτητη, ενιαία και κυρίαρχη, χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήτριες δυνάμεις

20 Ιουλίου 2024

Πέρασαν 50 χρόνια που τα τουρκικά στρατεύματα -με αφορμή το αμερικανόπνευστο πραξικόπημα της Χούντας του Ιωαννίδη που ανέτρεψε τον Πρόεδρο της Κύπρου Μακάριο- πραγματοποίησαν εισβολή στην Κύπρο. Εισβολή που σχεδιαζόταν από τους Βρετανούς και Αμερικάνους ιμπεριαλιστές τουλάχιστον μια δεκαετία νωρίτερα, προκειμένου να μετατρέψουν το νησί σε αμερικανική επιθετική βάση ενάντια στους Αραβικούς λαούς της Μέσης Ανατολής.

Η πρώτη φάση της τούρκικης στρατιωτικής εισβολής στην Κύπρο, ο «Αττίλας 1», ξεκίνησε στις 20 Ιούλη και ολοκληρώθηκε με τη δεύτερη φάση της, τον «Αττίλα 2», που άρχισε στις 14 Αυγούστου 1974.

Η τούρκικη στρατιωτική εισβολή άφησε πίσω της 5.000 νεκρούς, 220.000 πρόσφυγες και 1.619 αγνοούμενους, ενώ συνοδεύτηκε και από άλλες παρανομίες και εγκλήματα, όπως η μονομερής ανακήρυξη τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους στη Βόρεια Κύπρο το 1975 και ο εποικισμός (έγκλημα πολέμου σύμφωνα με τον ΟΗΕ), που έχει φτάσει σήμερα στο σημείο ο αριθμός των Τούρκων εποίκων στο βόρειο μέρος της Κύπρου να είναι σχεδόν ισάριθμος του τουρκοκυπριακού πληθυσμού.

Αυταπάτες γύρω απ' την εισβολή της Ρωσίας στην Οκρανία

Απολογητές του ρωσικού ιμπεριαλισμού και της στρατιωτικής εισβολής

Οι καταιγιστικές εξελίξεις που πυροδοτεί η στρατιωτική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και η ραγδαία κλιμάκωση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων ανάμεσα στο δυτικό μπλοκ (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ) με τη Ρωσία και την Κίνα στο βάθος, φέρνουν στην επιφάνεια ορισμένες στρεβλές θέσεις και απόψεις που γίνονται απολογητές και δικαιώνουν την τυχοδιωκτική επέμβαση της Μόσχας. Καθόλου τυχαία, οι φορείς αυτών των απόψεων είναι οι ίδιες εκείνες δυνάμεις που από το πρώτο ξέσπασμα της πανδημίας αποτέλεσαν το ρεύμα του περίφημου «μετά θα λογαριαστούμε», το οποίο πρόβαλε μια πολύ επιζήμια για το μαζικό κίνημα γραμμή, αυτήν της προσαρμογής στις κυρίαρχες κυβερνητικές επιλογές.

Πρόκειται για τις δυνάμεις της ΛΑΕ και της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ, που για καιρό οι συνιστώσες δυνάμεις τους κούρνιαζαν στις φτερούγες του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και ο χώρος του Συντονισμού των Κομμουνιστικών Δυνάμεων (Κορδάτος, Εργατικός Αγώνας, Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο) που αποχώρησαν από το ΚΚΕ ή/και το ΝΑΡ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ.