Θαύμα! Τα σχολεία θα είναι... στη θέση τους! Ανακοινωση της ΑΡΣΤΕΡΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ

                          

Τη Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου σήμανε η έναρξη  της σχολικής χρονιάς. Δεν υπάρχει δήλωση υπουργού Παιδείας που να μην περιλαμβάνει στο μενού της ότι «τα σχολεία θα ανοίξουν κανονικά και ότι θα κερδίσουμε αυτό που πολλοί έχουν ονομάσει “στοίχημα 30ετίας”, με όλους τους απαραίτητους εκπαιδευτικούς και τα βιβλία στη θέση τους». Ωστόσο οι ημερομηνίες του σχολικού έτους, έναρξη, λήξη, εξετάσεις κλπ έχουν αποκτήσει μια τυπικότητα. Και σε αυτό, το Υπουργείο Παιδείας μοιάζει σαν μια εταιρεία τραίνων που το μόνο που την ενδιαφέρει, για την έξωθεν καλή μαρτυρία, είναι να έχει ένα καλό διαφημιστικό προσπέκτους με βεβαιότητες και σιγουριές σχολικού έτους 2016-2017 και όπως και κάθε χρονιά, έτσι και φέτος έχουμε επανάληψη διακηρύξεων για το αυτονόητο: «Τα σχολεία θα ανοίξουν και όλοι οι εκπαιδευτικοί και τα βιβλία θα είναι στη θέση τους».

Όσο κι αν ο Υπουργός Παιδείας προσπαθεί με δηλώσεις του να πείσει την κοινωνία ότι «επιτέλους μετά από 30 χρόνια θα είναι η πρώτη φορά που με την έναρξη των μαθημάτων όλα θα λειτουργούν κανονικά», η πραγματικότητα τον διαψεύδει οικτρά. Γιατί είναι σαφές πια με ποια κριτήρια ασκεί την εκπαιδευτική πολιτική η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ και το Υπουργείο Παιδείας. Τα κριτήριά τους είναι οι μνημονιακές οικονομικές και θεσμικές δεσμεύσεις που έχουν υπογράψει. Δηλαδή οι σφοδρές περικοπές σε σχολεία, εκπαιδευτικούς, μαθητές και χρηματοδότηση. Φυσικά κριτήριό τους δεν είναι οι ανάγκες των μαθητών, αλλά οι ανάγκες των δανειστών. Κριτήριό τους δεν είναι η σταθερή εργασία, αλλά η εργασιακή ευελιξία και ομηρία. 

Το «Ενιαίο Ολοήμερο Σχολείο» μαζί με τα νομοσχέδια για το «ενιαίο ολοήμερο νηπιαγωγείο» και την ειδική αγωγή, αποτελούν συνέχεια των συντηρητικών εκπαιδευτικών αναδιαρθρώσεων των προκατόχων τους. Αποτελούν πλήρη ευθυγράμμιση με τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ, που θεωρούν ότι το δημόσιο σχολείο πρέπει να έχει «αποτελέσματα» με όσο το δυνατόν λιγότερο οικονομικό κόστος. Αποτελούν πλήρη ευθυγράμμιση με τις απαιτήσεις των «θεσμών» για ακόμα μεγαλύτερες περικοπές στο δημόσιο, αφού μετά την ψήφιση του αντιασφαλιστικού εκτρώματος θα υπάρξουν νέα μέτρα ύψους 5,2 δις  ευρώ με βασική αιχμή τη διάλυση του δημόσιου τομέα.

Ταυτόχρονα, για μια ακόμα χρονιά η ελαστική εργασία των αναπληρωτών καλείται να καλύψει χιλιάδες πραγματικά κενά στην εκπαίδευση, ενώ ο νέος τύπος σχολείου γενικεύει το σχολικό μοντέλο του κατακερματισμού της γνώσης και των αντικειμένων, κομμένο και ραμμένο στα όρια των μνημονιακών περιορισμών και των συντηρητικών αναδιαρθρώσεων και ανοίγει τον ασκό του Αιόλου για αθρόες υποχρεωτικές μετακινήσεις εκτός περιοχής.

Καταμεσής του θέρους σαν τον “διαρρήκτη” που χτυπά μέσα στο καλοκαίρι ο Υπουργός Παιδείας, Ν. Φίλης, αποφάσισε να επιβάλει σειρά επιπρόσθετων μέτρων όμοιων με των προκατόχων του για τον περιορισμό και τη συρρίκνωση των σχολικών μονάδων (κλείσιμο τμημάτων, ομάδων προσανατολισμού κλπ) ώστε να “εξαφανίσει” από το χάρτη τμήματα, σχολεία και να ελαχιστοποιήσει τα πραγματικά κενά. Ας μην ξεχνάμε πως μόλις στα τέλη της περασμένης σχολικής χρονιάς κατόρθωσε με ένα λογιστικό τερτίπι, καταργώντας τους υπεύθυνους εργαστηρίων, να δημιουργήσει νέες “δεξαμενές” πλεοναζόντων εκπαιδευτικών.

         Οι υποσχέσεις των υπουργών Παιδείας ως ανάμνηση 

    Για παράδειγμα, τέτοιες μέρες πέρσι, στις 11 Αυγούστου του 2015, ο τότε υπουργός Παιδείας, κ. Μπαλτάς, δηλώνει σε συνέντευξή του ότι «τα σχολεία θα ανοίξουν κανονικά χωρίς προβλήματα». Ο Υπουργός διαβεβαιώνει τους γονείς ότι «από 1η Σεπτεμβρίου όλα θα είναι στη θέση τους». Παράλληλα σημειώνει ότι «είχαμε στην αρχή μια εκτίμηση για κενά μεγαλύτερα από ό,τι στην πραγματικότητα φαίνεται να είναι. Η αρχική εκτίμηση ήταν γύρω στις 20 χιλιάδες αλλά από ό,τι φαίνεται είναι πολύ καλύτερα τα πράγματα, θα είναι περίπου οι μισοί και αυτά τα κενά καλύπτονται πλήρως από τον υπάρχοντα προϋπολογισμό τόσο τον τακτικό όσο και από τα ΕΣΠΑ». Το αποτέλεσμα; Η σχολική χρονιά ολοκληρώθηκε με 3.500 κενά ενώ οι προσλήψεις αναπληρωτών ξεπέρασαν τις 22.000!

    Το 2014, τέτοιον καιρό, ο τότε υπουργός Παιδείας, Ανδρέας Λοβέρδος, απέστειλε σε όλες τις Σχολικές Μονάδες της χώρας το εξής μήνυμα: «Όλα τα σχολεία της χώρας ανοίγουν σήμερα τις πόρτες τους για να καλωσορίσουν τους μαθητές. Όλα τα σχολεία της χώρας έχουν έγκαιρα τα βιβλία. Η εκπαίδευση, η μόρφωση και η παιδεία πρέπει να αποτελούν τα εφόδια όλων των μαθητών». Χαρακτηριστικό της κενότητας των διακηρύξεων του τότε υπουργού Παιδείας είναι το γεγονός ότι μέχρι και το τέλος του σχολικού έτους πάνω από 1000 θέσεις εκπαιδευτικών έμειναν ακάλυπτες, παρόλο που ο Ανδρέας Λοβέρδος, προκειμένου να αντιστοιχήσει τις δηλώσεις του με την πραγματικότητα ,δεν δίστασε να αλλάξει τα αναλυτικά και ωρολόγια προγράμματα στα ολοήμερα σχολεία και, από την άλλη, άλλαξε τις αναθέσεις μαθημάτων στους καθηγητές, στην καταφανώς αντιεκπαιδευτική λογική: «δεν με ενδιαφέρει αν μπορείς να διδάξεις το μάθημα, με ενδιαφέρει να μη φαίνονται τα κενά».

    Στις αρχές του Σεπτεμβρίου του 2013 ο τότε υπουργός Παιδείας, Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, δήλωνε: «Σήμερα, σε όλη την Ελλάδα, κάθε μαθητής έχει τα βιβλία του και κάθε τάξη το δάσκαλο και τον καθηγητή της». Μάλιστα, με την κυνικότητα που τον χαρακτηρίζει, την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου του ίδιου έτους δεν δίστασε να δηλώσει ότι «όλοι οι εκπαιδευτικοί από τον Σεπτέμβριο του 2013 αποκτούν οργανική θέση στο σχολείο χωρίς όρια ωρών και γραφειοκρατικά τερτίπια τοποθέτησης που γεννούν ανασφάλεια και αδιαφάνεια», όταν λίγο πριν είχε θέσει σε διαθεσιμότητα – απόλυση 2.100 εκπαιδευτικούς και είχε καταργήσει 46 τεχνικές ειδικότητες. Και εκείνη τη χρονιά, χιλιάδες ήταν τα ακάλυπτα κενά εκπαιδευτικών και το υπουργείο Παιδείας προχώρησε σε συγχωνεύσεις τμημάτων, ακόμη και μήνες μετά την έναρξη του σχολικού έτους για να λειτουργήσουν τα σχολεία που δεν είχαν εκπαιδευτικούς. Λίγο πριν, με εργαλείο την αύξηση του ωραρίου των καθηγητών Γυμνασίων και Λυκείων, δίνει νέα διάσταση στο σχεδιασμό για μείωση των αναγκών για εκπαιδευτικό προσωπικό.

   "Το στοίχημα θα κερδηθεί και η νέα σχολική χρονιά θα ξεκινήσει κανονικά και χωρίς προβλήματα" διατυμπάνιζε, με κάθε ευκαιρία, τέτοιες μέρες, το 2011, τη σχολική χρονιά 2011/12, η τότε υπουργός Παιδείας,  Άννα Διαμαντοπούλου. Σε δήλωσή της ανέφερε: «τα σχολεία θα ανοίξουν εφέτος χωρίς κενά… είναι σημαντικό ότι οι εκπαιδευτικοί – δάσκαλοι και καθηγητές – είναι στις τάξεις τους». Την ίδια χρονιά συγχωνεύτηκαν 1350 σχολεία. Ήταν η χρονιά που χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών υπήρχαν μήνες μετά την έναρξη του σχολικού έτους, ενώ αντί για βιβλία, μοιράστηκαν… φωτοτυπίες.

           Θαύμα, θαύμα! Τα κενά στα σχολεία μειώθηκαν !

Το ζήτημα των κενών στα σχολεία είναι ένα θέμα που απασχολεί μόνιμα εδώ και πολλά χρόνια τη σχολική εκπαίδευση, χιλιάδες εκπαιδευτικούς και -βέβαια- εκατοντάδες χιλιάδες μαθητές με τις οικογένειές τους, που σχεδόν έχουν «εθιστεί» σε μια πραγματικότητα που επιβάλλει για εβδομάδες -ακόμη και μήνες- μετά την έναρξη του σχολικού έτους, να λείπουν οι εκπαιδευτικοί που θα κάνουν μάθημα στα παιδιά τους. Η πρόσφατη δήλωση του Υπουργού Παιδείας, κ. Φίλη, προφανώς, «συγγενεύει» με τις απατηλές δηλώσεις των προκάτοχών του. Η λογική του Υπουργείου Παιδείας είναι η παρακάτω: Όσες πιστώσεις διαθέτω, τόσα είναι και τα κενά! Είναι φανερό ότι μερικοί χρησιμοποιούν τους αριθμούς όπως ο μεθυσμένος το φανοστάτη: Όχι για να φωτιστεί αλλά για να στηριχθεί.

Το Υπουργείο Παιδείας και οι σημερινοί και προηγούμενοι διαχειριστές του (Α. Διαμαντοπούλου, Κ. Αρβανιτόπουλος, Α. Λοβέρδος, Χ. Μπαλτάς) επιχείρησαν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα που δημιουργούσε η πολιτική των ελάχιστων έως μηδενικών διορισμών με διάφορα αντιεκπαιδευτικά μέτρα: συγχωνεύσεις και κλείσιμο σχολείων (πάνω από 2.000 σχολεία εξαφανίστηκαν από τον χάρτη την περίοδο 2010–2014), αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα (27-30), κατάργηση ειδικοτήτων στην Επαγγελματική Εκπαίδευση, αύξηση του ωραρίου των καθηγητών και αλλαγές στο ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων. Όλες οι παρεμβάσεις που έγιναν την περίοδο 2011 - 2016, σύμφωνα με τους Υπουργούς Παιδείας, έγιναν "για παιδαγωγικούς και εκπαιδευτικούς λόγους" και είχαν στόχο την "ποιοτικότερη εκπαίδευση". Και όλα αυτά όταν για 7η συνεχή χρονιά έχουμε μηδενικούς διορισμούς εκπαιδευτικών! Και όλα αυτά όταν μόλις πριν από έναν ακριβώς χρόνο το Υπουργείο πανηγύριζε για 20.000 διορισμούς μονίμων εκπαιδευτικών.

Με αφορμή μια συζήτηση για τη Παιδεία στο Δημοτικό Συμβούλιο της Ηλιούπολης.

Την Τετάρτη 14-9 έγινε προγραμματισμένη συνεδρίαση στο Δημ. Συμβούλιο με θέμα τα προβλήματα της εκπαίδευσης και πιο ειδικά στην πόλη. Την εισήγηση είχαν αναλάβει οι εκπρόσωποι των παρατάξεων που πρόσκεινται στο ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ. Οι τοποθετήσεις και των δύο εκπροσώπων στάθηκαν σχεδόν αποκλειστικά στα προβλήματα των σχολικών μονάδων και γενικότερα της υποδομής που συνδέεται με τις υποχρεώσεις της δημοτικής αρχής, όπως προβλέπονται απ’ το νόμο του Καλλικράτη. Μια τέτοια τοποθέτηση ήταν ασφαλώς αναμενόμενη απ’ τη μεριά της ΗΛΙΟΥ-πόλις (ΣΥΡΙΖΑ). Εντύπωση όμως προκάλεσε η τοποθέτηση της Λαϊκής Συσπείρωσης (ΚΚΕ), που με μια αντίστοιχη λογική επικέντρωσε στην ίδια κατεύθυνση και δεν προσέγγισε καν την ουσία των προβλημάτων της εκπαίδευσης που βέβαια αφορούν τη κατάσταση που επικρατεί στα σχολεία εξ’ αιτίας των κυβερνητικών επιλογών, ιδιαίτερα μετά την επιβολή των βάρβαρων μνημονίων που έχουν στη κυριολεξία γονατίσει το λαό μας. Μάλιστα στην αρχική τοποθέτηση της η εκπρόσωπος της Λαϊκής Συσπείρωσης απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση προς τους εκπαιδευτικούς ότι δεν θα διστάσει να τους καταγγείλει αν ζητάνε «λίστα» για αγορές απ’ τους μαθητές των δημοτικών σχολείων!

ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΤΟΥΡΚΙΑ (Αναδημοσιεύση απ' την εφημερίδα ΛΑΪΚΟΣ ΔΡΟΚΟΣ)

Σε βαθιά κρίση και αστάθεια το καθεστώς της Τουρκίας τροφοδοτεί επικίνδυνες εξελίξεις για τους λαούς της περιοχής

Κοινός αγώνας των λαών μας ενάντια στον ιμπεριαλισμό τον πόλεμο και τον φασισμό

Η απόπειρα στρατιωτικοφασιστικού πραξικοπήματος στην Τουρκία, η αποτυχία του και ό,τι επακολουθεί τώρα από την κυβέρνηση Ερντογάν στο εσωτερικό της χώρας με την κήρυξή της σε “κατάσταση έκτακτης ανάγκης”, αλλά και στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ και την ΕΕ, αναδεικνύει το διχασμό των κυρίαρχων δυνάμεων της Τουρκίας, τη βαθιά πολιτική κρίση και αστάθεια του καθεστώτος, το ρόλο του λαϊκού παράγοντα και τους μεγάλους κινδύνους με τους οποίους βρίσκεται αντιμέτωπος ο τουρκικός λαός από την όξυνση των αντιθέσεων ανάμεσα στις ντόπιες κλίκες της άρχουσας τάξης και την άμεση ανάμειξη, διείσδυση και επέμβαση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσίας. Σε μια ανάστατη περιοχή που εκτείνεται από την Ουκρανία, Κριμαία, Μαύρη Θάλασσα, Αιγαίο, Κύπρο, ως την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, που φλέγεται από πολέμους (Συρία, Ιράκ) και αποτελεί πεδίο άγριου ανταγωνισμού για τον έλεγχό της από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις με την ολοένα και αυξανόμενη παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων, νατοϊκών και ρωσικών.

Η απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Τουρκία δείχνει την αύξηση των κινδύνων για τους λαούς της περιοχής μας!

Οι αντιθέσεις και οι κόντρες που υπάρχουν μέσα στους κόλπους της τουρκικής αστικής τάξης κι όλου του στρατιωτικο-πολιτκού της πλέγματος, οι οξύνσεις και οι κρίσεις που δημιουργούν, στο πλαίσιο πάντα της εξάρτησής της απ΄ τους ιμπεριαλιστές, οδήγησαν στην απόπειρα του στρατιωτικού πραξικοπήματος της 15ης-16ης Ιούλη. Μια απόπειρα σοβαρή, αιματηρή, με πολλά θύματα, βομβαρδισμούς και συγκρούσεις, η οποία παρά την αποτυχία της ανεβάζει σοβαρά το βαθμό επικινδυνότητας της κατάστασης τόσο για το λαό της Τουρκίας, όσο και για όλους τους λαούς της περιοχής. Μιας κατάστασης πολεμικής και ρευστής, απ’ το Κουρδιστάν και μέχρι τη Συρία και το Ιράκ, απ΄ τη Μεσόγειο μέχρι την Ουκρανία, σκληρών ενδοϊμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων (ΗΠΑ-ΕΕ-Ρωσίας), όξυνσης των περιφερειακών διενέξεων και διχασμού των κυρίαρχων δυνάμεων της Τουρκίας. Η ενδοαστική διαμάχη στη γειτονική χώρα, εξελίσσεται με σίγουρη την εμπλοκή ιμπεριαλιστών, μ΄ όποιο τρόπο κι αν αυτή εκφράζεται.Η κινητοποίηση του λαού στους δρόμους και στις πλατείες έπαιξε ρόλο στην αποτυχία του πραξικοπήματος, ανεξάρτητα από το αν επιδιώχθηκε η χρησιμοποίηση της και από τις αντιδραστικές δυνάμεις. Ο δρόμος βέβαια για το λαό της Τουρκίας και του Κουρδιστάν δεν είναι άλλος απ΄ τον αγώνα του ενάντια σ΄ όλες τις αντιδραστικές αστικές μερίδες και τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά.
Μετά την αποτυχία του στρατιωτικοφασιστικού πραξικοπήματος η κυβέρνηση Ερντογάν θα συνεχίσει την πολιτική της άγριας καταπίεσης και τρομοκρατίας σε βάρος του λαού της Τουρκίας και του Κουρδιστάν. Με ένταση θα εξακολουθήσει την φασίζουσα πολιτική του ενάντια σε αγωνιστές, επαναστάτες, δημοκράτες και κομμουνιστές, που ήδη βρίσκονται υπό διωγμό. Ο λαός μας πρέπει να εκφράσει την αλληλεγγύη του στον Τούρκικο λαό, να σταθεί αποφασιστικά υπέρ της υπεράσπισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων και υπέρ ενός μετώπου των λαών ενάντια στον ιμπεριαλισμό, το φασισμό και τον πόλεμο!

Σύνοδος Βαρσοβίας 2016: Η λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ επιτίθεται!

Η πάλη για την ανάπτυξη αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, είναι όρος αποτίναξης της ιμπεριαλιστικής καταπίεσης και βαρβαρότητας για τους λαούς.

Η πρόσφατη σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στην Βαρσοβία χαρακτηρίστηκε από ορισμένους σαν η πιο σημαντική σύνοδος της δολοφονικής αυτής συμμαχίας μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Στις αποφάσεις της περιλαμβάνεται ένα ευρύ φάσμα ζητημάτων.
Κύριο ζήτημα που απασχόλησε τη συνόδο είναι η «αντιμετώπιση της ρώσικης επιθετικότητας» όπου σχετικά πάρθηκαν αποφάσεις για την παραπέρα κλιμάκωση της περικύκλωσης της Ρωσίας με ενίσχυση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης με τη Ρωσία και ιδιαίτερα στις Βαλτικές Χώρες και την Πολωνία. Επιπρόσθετα αποφασίστηκε η βελτίωση της λειτουργίας της λεγόμενης «Πυραυλικής Ασπίδας» με βάσεις στη Ρουμανία, στην Πολωνία καθώς και η δημιουργία υποδομών που συνδέονται με τη χρήση πυρηνικών όπλων σε μια καταστροφική αναμέτρηση. Άλλωστε στην ανακοίνωση των συμπερασμάτων της συνόδου του ΝΑΤΟ δηλώνεται η ετοιμότητα του να χρησιμοποιήσει εκτός απο συμβατικά και πυρηνικά όπλα.

ΟΙ ΝΕΕΣ ΜΑΖΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ ΤΟ ΔΥΝΑΜΩΜΑ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΥ

Μέσα σε διάστημα μόλις 18 μηνών η Γαλλία δέχτηκε ένα τρίτο δολοφονικό χτύπημα απ’ τις λεγόμενες δυνάμεις του ISIS. Με μια ενέργεια φασιστικού τύπου, πάνω από 80 αθώοι γάλλοι πολίτες έχασαν τη ζωή τους και πάνω από 200 είναι τραυματίες, αρκετοί απ’ αυτούς σε κρίσιμη κατάσταση. Το μαζικό αυτό φρικιαστικό έγκλημα, οι στυγνές δολοφονίες τόσων αθώων και ανυποψίαστων ανθρώπων από «τυφλή επίθεση» με φορτηγό, δεν μπορεί παρά να καταδικάζεται απερίφραστα από κάθε δημοκράτη, προοδευτικό και αριστερό άνθρωπο.
Ταυτόχρονα όμως το μακελειό στη Νίκαια αναδεικνύει με ένα κατηγορηματικό τρόπο τη κατάσταση που βιώνουν σήμερα οι λαοί αλλά και όλη η ανθρωπότητα. Μια περίοδο που χαρακτηρίζεται απ’ την πιο άγρια όξυνση της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος, απ’ τη πιο άγρια όξυνση των ιμπεριαλιστικών επιθέσεων, την οποία πληρώνουν οι λαοί με το πιο βάρβαρο τρόπο σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Πρόταση ψηφίσματος αλληλεγγύης στους αγωνιστές της ΑΤΙΚ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ  της ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ (Δημοτική κίνηση Ηλιούπολης),  στους Τούρκους αγωνιστές της ΑΤΙΚ ενόψει της δίκης 17 Ιουνίου στο Μόναχο

Στις 17 Ιουνίου 2016 ξεκινά η δίκη των 10* στελεχών και μελών της ΑΤΙΚ (Συνομοσπονδίας Τούρκων Εργατών στην Ευρώπη) στο ανώτατο δικαστήριο του Μονάχου. Πρόκειται για την κορύφωση μιας δικαστικής-αστυνομικής επιχείρησης που άρχισε στις 15 Απριλίου 2015 σε Γαλλία, Ελβετία, Ελλάδα και Γερμανία κατ΄ εντολή των ομοσπονδιακών γερμανικών δικαστικών αρχών. Οι συλλήψεις που έγιναν στην Ελλάδα ήταν 4, ενώ έπειτα από πανελλαδική κινητοποίηση αλληλεγγύης, οι 3 αφέθηκαν ελεύθεροι, ενώ ο ένας (ο Deniz Pektaş) παραδόθηκε τελικά στις γερμανικές αρχές.
Το κατηγορητήριο -που στήθηκε με στοιχεία των τουρκικών φασιστικών αρχών- είναι πως οι δέκα αγωνιστές είναι μέλη της παράνομης οργάνωσης Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας (μαρξιστικό-λενινιστικό) (TKP/ML). Η κατηγορία βασίζεται στο άρθρο 129 a-b του γερμανικού ποινικού κώδικα (προσθήκη του 2012) που αφορά τη σύσταση και συμμετοχή σε τρομοκρατικές οργανώσεις στο εξωτερικό.
Οι κατηγορίες είναι παντελώς αβάσιμες. Όχι μόνο γιατί το TKP/ML δε βρίσκεται καν στη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά διότι για το τούρκικο φασιστικό καθεστώς, κάθε πολιτικό κόμμα που αγωνίζεται για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες στο εσωτερικό του θεωρείται «τρομοκρατικό». Την ίδια στιγμή, το τούρκικο καθεστώς, δολοφονεί καθημερινά τούρκους και κούρδους αγωνιστές, διαπράττει μαζικά εγκλήματα στο τουρκικό Κουρδιστάν, διώκει και φυλακίζει δημοσιογράφους, εκπαιδευτικούς, και γενικότερα κάθε φωνή που στηλιτεύει την πολιτική των κυβερνήσεων Ερντογάν. Τελευταία επιδιώκει να θέσει εκτός Κοινοβουλίου και νόμου πολιτικά κόμματα που ψηφίστηκαν από εκατομμύρια εκλογείς και προετοιμάζει διώξεις ενάντια στους βουλευτές τους.
Η δίωξη των γερμανικών δικαστικών αρχών είναι στα πλαίσια της κατάπτυστης συμπαιγνίας με την τούρκικη κυβέρνηση. Συνδέεται με τις στενές σχέσεις και συμφωνίες της Γερμανίας με την Τουρκία αλλά και με την πρόσφατη αντιλαϊκή συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας για το προσφυγικό. Ταυτόχρονα, η δίκη των τούρκων αγωνιστών είναι τμήμα των αντιδημοκρατικών πολιτικών έκτακτης ανάγκης που υιοθετούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά και σε κάθε κράτος-μέλος χωριστά.
Μέχρι σήμερα, έχουν γίνει κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στους αγωνιστές της ΑΤΙΚ σε: Τουρκία, Γαλλία, Αγγλία, Ελβετία, Σουηδία, Φινλανδία, Ολλανδία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ελλάδα, Κύπρο, Αυστρία, Ισπανία, Βραζιλία, Μεξικό, και αλλού. Οι Τούρκοι αγωνιστές δεν μπορούν και δεν πρέπει να αφεθούν μόνοι τους. Στο εδώλιο του κατηγορουμένου δεν βρίσκεται μόνον η ηγεσία της ΑΤΙΚ πανευρωπαϊκά. Μαζί της δικάζεται κάθε δημοκρατική και αντιφασιστική φωνή και συλλογικότητα στην Ευρώπη. Για τους λόγους αυτούς:

Καταδικάζουμε τη φασιστική δίωξη ΕΕ-Τουρκίας σε βάρος των Τούρκων αγωνιστών της ΑΤΙΚ.
Απαιτούμε να σταματήσει κάθε δίωξη και να ελευθερωθούν άμεσα οι κρατούμενοι αγωνιστές.

*Müslüm Elma, Haydar Bern, Mehmet Yeşilçalı, Erhan Aktürk, Deniz Pektaş, Sami Solmaz, Musa Demir, D. Banu Büyükvaci, Sinan Aydın και Seyit Ali Uğur.