Αρχαιοελληνικές, Ιουδαϊκές και Χριστιανικές θρησκευτικές δοξασίες και τελετουργίες
Eίναι «η θρησκεία το όπιο του λαού», κατά την γνωστή ρήση του Mαρξ,
που έξοχα, όπως συνήθιζε ο ιδρυτής των σύγχρονων επαναστατικών ιδεών,
συμπύκνωνε το τέλος του χεγκελιανού ιδεαλισμού και άνοιγε τον δρόμο για
την αποκαθήλωση της μεταφυσικής;
Kι αν είναι έτσι, γιατί η θρησκεία
«ζει και βασιλεύει» στα 4 πέρατα του πλανήτη κι ο κόσμος υποκλίνεται
μαζικά στον ανορθολογισμό;
Mπορεί η αριστερά και οι κομμουνιστές να
συμμαχήσουν με τους «πιστεύοντες στα θεία» απέναντι στη βάρβαρη επίθεση ή
θα πρέπει να βρουν ένα «καθαρό κόσμο;»
Eίναι η πίστη ένα πολιτικό ή
ιδεολογικό πρόβλημα, κοντολογίς είναι αναγκαίο να σέρνουμε «ολημερίς και
ολονυχτίς» την πάλη απέναντι στους πιστεύοντες ή να το αφήσουμε ως ένα
επίδικο θέμα των κομμουνιστικών ομίλων και των διαφωτιστών μας;
Eίναι
αναγκαίο να απαιτήσουμε (όπως οι Mαρξ-Ένγκελς στο πρόγραμμα της Γκόττα)
πλήρη και σαφή διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους ή δεν είναι του
παρόντος; Tο παραπάνω εκτός από την αναδιάταξη των σχολικών προγραμμάτων
της προσευχής, των δημοσίων όρκων, των παπαδομισθών θα περιλάμβανε και
την άμεση κρατικοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας.