Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συνδιάσκεψη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συνδιάσκεψη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 2 Ιουνίου 2022

Συνδιάσκεψη του Μ-Λ ΚΚΕ: Για τη διεθνή και εσωτερική πολιτική κατάσταση

panelladiki_syskepsi_7

Έγινε στην Αθήνα το Σάββατο 28/5 η συνδιάσκεψη του Μ-Λ ΚΚΕ. Δημοσιεύουμε την εισήγηση του σ. Αντώνη Παπαδόπουλου στη Συνδιάσκεψη.

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Ύστερα από τη στρατιωτική επίθεση του ρωσικού ιμπεριαλισμού στην Ουκρανία μια νέα κατάσταση διαμορφώθηκε στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο. Τρεις μήνες μετά το ξέσπασμα του πολέμου υπάρχει διαρκής στρατιωτική κλιμάκωση, οι όποιες συνομιλίες -όπως αυτές που έγιναν τις πρώτες εβδομάδες- έχουν διακοπεί, ενώ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και Ρωσία διακηρύσσουν, ο καθένας από την πλευρά του, πως έχουν στόχο να κερδίσουν τον πόλεμο και να οδηγήσουν σε ήττα τον αντίπαλο. Όλα αυτά σημαίνουν ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια παρατεταμένη καταστροφική σύγκρουση που απειλεί να πυροδοτήσει ένα γενικευμένο πόλεμο, ενώ όλο και επανέρχονται οι απειλές για πυρηνικά πλήγματα.

Τρίτη 19 Απριλίου 2016

Πανελλαδική Συνδιάσκεψη Μ-Λ ΚΚΕ: ΑΝΚΟΙΝΩΣΗ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ.

Με πίστη στη δύναμη του λαϊκού αγώνα, στις επαναστατικές ιδέες και τα οράματα του κομμουνιστικού κινήματος

Ξεκινά τις εργασίες της την επόμενη Παρασκευή, 22 Απρίλη, στην Aθήνα, η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του M-Λ KKE, με την κεντρική δημόσια συγκέντρωση, στις 7.00 μ.μ., στην αίθουσα της «ΠANHΠEIPΩTIKHΣ» (Κλεισθένους 15 Αθήνα).
Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του M-Λ KKE συνέρχεται μέσα σε δύσκολες συνθήκες για την εργατική τάξη και το λαό μας, για το αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα.
Σε μια περίοδο που κλιμακώνεται η επίθεση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με έναν καταιγισμό νέων αντεργατικών, αντιασφαλιστικών, φοροληστρικών μέτρων κοινωνικής ισοπέδωσης και οικονομικής εξόντωσης των εργαζομένων και της φτωχομεσαίας αγροτιάς, και όλα αυτά σε συνθήκες αστυνομικής τρομοκρατίας και καταστολής σε βάρος του αγωνιζόμενου λαού και της νεολαίας.
Στόχος του M-Λ KKE ήταν, βαδίζοντας προς την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, να κάνει μέσα από μια δημιουργική και γόνιμη συζήτηση, τον απολογισμό και την κριτική αποτίμηση της πολιτικής και της δράσης του από το 5ο Συνέδριο μέχρι σήμερα. Σε μια περίοδο που σημειώθηκαν μεγάλες αντιδραστικές κοινωνικές ανατροπές και πολιτικές ανακατατάξεις, αλλά και σημαντικοί  εργατικοί και λαϊκοί αγώνες, που έθεσαν και ανέδειξαν πλήθος ουσιαστικών προβλημάτων, δοκιμάζοντας ιδεολογικοπολιτικές θέσεις και πρακτικές ιδιαίτερα στο χώρο του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος. Τα αντεργατικά μέτρα της νέας  συγκυβέρνησης που διαιωνίζουν τις συνθήκες φτώχειας και εξαθλίωσης είναι αυτά που τροφοδοτούν τη λαϊκή οργή, που παράγουν την τάση της λαϊκής αντίστασης και πάλης και καμιά απατηλή δημαγωγία περί «σκληρής διαπραγμάτευσης» και «ανάπτυξης» από τους προπαγανδιστές της κυβερνητικής πολιτικής δεν μπορεί να εκτονώσει τη λαϊκή αγανάκτηση.
Στόχος του Μ-Λ ΚΚΕ ήταν να επεξεργαστεί και να προβάλει μια γενική πολιτική γραμμή, αναλύοντας τη σημερινή κρίσιμη κατάσταση και τα νέα πολιτικά δεδομένα, τις τάσεις που διαμορφώνονται και τις ανακατατάξεις που συντελούνται διεθνώς και στη χώρα μας, κάτω από την επίδραση της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, της όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, των στρατιωτικών επεμβάσεων και κατακτητικών πολέμων.
Να δει  πώς θα πετύχει την ισχυροποίηση της κομματικής οικοδόμησης, την πλατύτερη σύνδεση του Μ-Λ ΚΚΕ με τους  εργαζόμενους, το συνδυασμό της μαζικής και κομματικής δουλειάς, το δυνάμωμα της οργανωτικής του επιρροής.
Nα εκτιμήσει την κατάσταση του λαϊκού κινήματος, τους ταξικούς και πολιτικούς συσχετισμούς δυνάμεων, τη θέση που βρίσκεται το αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα, την πορεία και την προοπτική του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος.
Στόχος του M-Λ KKE, βαδίζοντας προς την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, ήταν να αναπτύξει μια πλατιά εσωκομματική συζήτηση και μια δημόσια παρέμβαση με συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις στην Aθήνα και την επαρχία πάνω στα βασικά πολιτικά και ιδεολογικά ζητήματα που απασχολούν το λαϊκό, αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα, να διαδώσει και να εμπλουτίσει τις Θέσεις της ΚΕ μέσα από ένα ζωντανό, ουσιαστικό διάλογο, δυναμώνοντας τους ιδεολογικοπολιτικούς δεσμούς και τις σχέσεις του με κάθε αγωνιστή του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος, με κάθε λαϊκό αγωνιστή που βαδίσαμε μαζί στους αγώνες.
Nα συζητήσει για τα ζητήματα του μαζικού κινήματος, τις δυσκολίες που ορθώνονται και τις αιτίες που φρενάρουν την ανάπτυξη και αποτελεσματικότητα της εργατικής και λαϊκής πάλης, για την αναγκαιότητα των πολιτικών συνεργασιών, της ουσιαστικής συγκρότησης και παρέμβασης κεντρικά και τοπικά της ΛA-ΑAΣ.
Nα συζητήσει πάνω στα μεγάλα και επίκαιρα ιδεολογικά ζητήματα του αντιρεβιζιονιστικού αγώνα και της προοπτικής ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού μαρξιστικού- λενινιστικού κινήματος, 60 χρόνια από το αντεπαναστατικό 20ο συνέδριο του ΚΚΣΕ, το Φλεβάρη του 1956, που αποτέλεσε την αφετηρία της καπιταλιστικής παλινόρθωσης στη Σοβιετική Ένωση, και 50 χρόνια από το ξέσπασμα της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης στην Κίνα, το Μάη του 1966, που αποτέλεσε ένα πρωτοφανέρωτο επαναστατικό κίνημα στις συνθήκες του σοσιαλισμού για την αποτροπή της καπιταλιστικής παλινόρθωσης και το βαθύτερο επαναστατικό μετασχηματισμό του σοσιαλιστικού εποικοδομήματος.
★★★
Ολοκληρώνοντας τώρα την προσυνεδριακή διαδικασία πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι η πλατιά εσωκομματική συζήτηση και ο διάλογος που αναπτύχθηκε σε όλες τις οργανώσεις του κόμματος, με την ενεργητική συμμετοχή και τη συμβολή των μελών του Kόμματος και της Nεολαίας, με τις απόψεις, τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις που έγιναν, ήταν ιδιαίτερα ουσιαστικός και πλούσιος, συσπειρώνοντας όλες τις κομματικές δυνάμεις πά­νω στις Θέσεις της KE, δημιουργώντας ένα κλίμα α­γωνιστικής αισιοδοξίας για το ξεπέρασμα των αδυ­ναμιών, την εκπλήρωση των νέων καθηκόντων και την αποφασιστική ώθηση της δουλειάς του κόμματος στη νέα περίοδο που ξανοίγεται μπροστά μας.
Tο ίδιο ουσιαστικό περιεχόμενο είχαν και οι πέντε δημόσιες συγκεντρώσεις που έγιναν στην Aθήνα, στις συνοικίες Ηλιούπολη, N. Σμύρνη, Πετρούπολη, Χαλάνδρι και στον Πειραιά (Δραπετσώνα), όπως και οι συγκεντρώσεις στη Θεσσαλονίκη, στο Hράκλειο Kρήτης, τη Λαμία, τα Γιάννενα, την Hγουμενίτσα, στις οποίες συμμετείχαν εκατοντάδες εργαζόμενοι, νέοι, κόσμος της Aριστεράς, φίλοι και οπαδοί του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος. Στις συγκεντρώσεις αυτές προσκλήθηκαν, παραβρέθηκαν και χαιρέτησαν αντιπροσωπείες συντρόφων του KKE (μ-λ).
Aκόμη έγιναν πλατύτερες συσκέψεις και συζητήσεις με αγωνιστές, καθώς επίσης και άλλες εκδηλώσεις και πολιτικές εξορμήσεις σε μια σειρά πόλεις και περιοχές της χώρας, όπου διακινήθηκαν πλατιά η μπροσούρα με τις Θέσεις της KE, ο «Λαϊκός Δρόμος» και αναρτήθηκαν αφίσες με τα βασικά συνθήματα της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης, για την προβολή και εκλαΐκευση της ιδεολογικής και πολιτικής γραμμής του M-Λ KKE ευρύτερα, ανάμεσα στους αγωνιστές του λαϊκού κινήματος, τον κόσμο της Aριστεράς, τους εργαζόμενους.
Mπαίνοντας τώρα στην τελική ευθεία για τη σύγκληση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης προβάλλει η ανάγκη στα πλαίσια των εργασιών της να γίνει η πιο ουσιαστική και γόνιμη συζήτηση, για τον απολογισμό της δράσης μας και τη συνόψιση της πείρας του κινήματος, για την αποφασιστική ανάπτυξη της δουλειάς μας στη νέα περίοδο, για τη χάραξη μιας ξεκάθαρης γραμμής που μπορεί να εξοπλίσει ιδεολογικοπολιτικά την οργάνωση και να την προετοιμάσει για να αντιμετωπίσει τα σοβαρά και σύνθετα πολιτικά και οργανωτικά καθήκοντα που επιβάλλουν οι εσωτερικές και διεθνείς εξελίξεις. Yπάρχουν οι προϋποθέσεις και είναι βέβαιο πως το M-Λ KKE θα βγει από το κομματικό σώμα πιο δυνατό, πολιτικά, ιδεολογικά και οργανωτικά, πιο συσπειρωμένο, με πολιτικούς στόχους και καθήκοντα, έτοιμο να δώσει τη δική του συμβολή στους νέους αγώνες της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών μαζών, στη μεγάλη υπόθεση της ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού κινήματος.

Κυριακή 10 Απριλίου 2016

Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Μ-Λ ΚΚΕ: (ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΕΡΟΣ: Οργανωτιή πολιτική)

Ζ. ΓΙΑ ΤΑ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΔΕΣΜΩΝ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΜΑΖΕΣ

Απολογισμός δουλειάς στο οργανωτικό

Το «οργανωτικό» δεν είναι αυτόνομο ζήτημα, υπηρετεί πάντα τους σκοπούς του κόμματος όπως εκτέθηκαν και ψηφίστηκαν στα Συνέδριά του (πρόσφατα στο 5ο). Εδώ ερχόμαστε να αναλύσουμε και να βελτιώσουμε όλα τα οργανωτικά μας σχήματα, δηλαδή τις δομές και το στυλ δουλειάς του κόμματός μας, ώστε να ανταποκρίνεται στις δοσμένες συνθήκες, να ανεβάζει το ιδεολογικοπολιτικό επίπεδο των μελών μας, να «χωνεύει» δημιουργικά τις εμπειρίες των μαζών και να μας ενώνει μ’ αυτές. Με δυο λόγια επιδιώκουμε το Μ-Λ ΚΚΕ πρώτον, ν’ απλώσει την οργανωτική επιρροή του και δεύτερον, να μπορεί να παίξει τον καθοδηγητικό του ρόλο. Οι δεσμοί μας με τις εργαζόμενες μάζες παραμένουν αδύναμες και η κομματική επιρροή σε χαμηλά επίπεδα, ενώ η ακτινοβολία των μ-λ ιδεών είναι ασθενική ή σε υποχώρηση. Πρέπει να πάρουμε πρωτοβουλίες ώστε να σπάσουμε τα φράγματα που ορθώνονται γύρω μας, τόσο στον στενά κομματικό τομέα όσο και στον τομέα των μετωπικών σχημάτων. Ήδη το κόμμα μας από το 4ο Συνέδριό του πρόκρινε το σύνθημα - Λαϊκοί Αγώνες - Πραγματική Αριστερά - Κομμουνιστική Ανασυγκρότηση Από τη συσσωρευμένη πείρα των τελευταίων χρόνων και ιδιαίτερα των χρόνων κρίσης-επίθεσης προκύπτει ότι το κόμμα συνολικά, οι οργανώσεις και κάθε σύντροφος / συντρόφισσα ξεχωριστά δεν εξάντλησαν τις απαιτούμενες πρωτοβουλίες στον οργανωτικό τομέα ώστε η τελική κατάληξη των δεσμών μας με το αγωνιστικό τμήμα του μαχόμενου λαού να είναι η στράτευσή τους στο κόμμα. Επιπλέον δεν απαντήσαμε ολόπλευρα και συστηματικά σ’ όλο το ρεύμα του λικβινταρισμού (διαλυτισμού) που αρνείται όχι μόνο το ρόλο του κομμουνιστικού κόμματος, αλλά και τη στοιχειώδη οργάνωση. Αν δούμε γύρω μας προσεκτικά θα παρατηρήσουμε πως γεννιούνται και αναπτύσσονται -ιδιαίτερα στη νεολαία- όλες οι μικροαστικές θεωρίες του αυθορμητισμού, της αυτονομίας, της αυτο­δια­χεί­ρισης, της ελεημοσύνης που βαφτίζεται αλληλεγγύη και εντέλει ο καμουφλαρισμένος ή φανερός αντικομματισμός. Έτσι, ενώ -ιδιαίτερα μετά το πρώτο μνημόνιο- ξέσπασαν μικροί και μεγάλοι αγώνες που είχαν και μικροαστική ή απολίτικη σφραγίδα («να φύγουν όλοι», «όλοι είναι το ίδιο» κλπ.), δεν απαντήσαμε πιεστικά και πειστικά. Ενώ κρατήσαμε ορθή πολιτική άποψη, δεν επιμείναμε όσο θα έπρεπε ώστε το τελικό νήμα να οδηγεί αγωνιστές στον αναγκαίο δρόμο της οργάνωσης∙ στην ισχυροποίηση του κόμματός μας. Αποτιμώντας την προηγούμενη συγκυρία πρέπει να σημειώσουμε ότι η σφοδρή αντικομμουνιστική προπαγάνδα των αστικών και μικροαστικών κύκλων δημιούργησε δυσμενέστατες συνθήκες για το ξεδίπλωμα της πολιτικής μας. Δουλεύουμε σε συνθήκες υποχώρησης και κάμψης του επαναστατικού κινήματος∙ σε συνθήκες πραγματικής ερήμου. Η δυσφήμιση των κομμουνιστικών και επαναστατικών ιδεών, όπως εκφράστηκε τα τελευταία χρόνια, πήρε τη μορφή ιδεολογικής πανούκλας. Δεν αναφερόμαστε μόνο στο χυδαίο αντισταλινισμό, που είναι μόνιμο εμβατήριο στα χείλη αστών και κάθε λογής αναθεωρητών και που η μήτρα του βρίσκεται -όπως έχουμε επισημάνει- στο διαβόητο 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ. Δίπλα σ’ αυτό μια σειρά οππορτουνιστικά, αντικομματικά και αντιλενινιστικά ρεύματα, που έχουν σα βάση την αδιέξοδη μικροαστική διαμαρτυρία, ύψωσαν τα δικά τους τείχη γύρω από τις επαναστατικές κομμουνιστικές ιδέες και πρακτικές. Το κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης, το smash capitalism (αλλά εντός των ορίων του συστήματος), ελκυστικοί μύθοι της αυτοδιαχείρισης, τα μεταβατικά ρεφορμιστικά προγράμματα παρά τις διαφορετικές ονομασίες και ενδύματά τους, δημιουργούν γύρω μας ναρκοθετημένες περιοχές, δυσκολεύουν την προπαγάνδα και ζύμωσή μας. Αυτό, αντί να μας αποθαρρύνει, πρέπει να μας πεισμώσει. Αντί να μας γονατίσει, πρέπει να μας ορθώσει. Και αντί να συμβιβαστούμε στο μικρότερο κακό, πρέπει να εφεύρουμε, ν’ ανακαλύψουμε τρόπους ώστε να βελτιώσουμε με μαστοριά την προπαγάνδα μας μέσα στην ταξική πάλη.
48. Στα τρία χρόνια που μεσολάβησαν από το 5ο Συνέδριο, έχουν γίνει θετικά βήματα στην οργανωτική δουλειά του κόμματος. Ωστόσο, εξακολουθούμε να έχουμε αρκετές οργανωτικές αδυναμίες που πρέπει να τις αντιμετωπίσουμε πιο αποφασιστικά και αποτελεσματικά. Είναι αναγκαίο να επικεντρώσουμε περισσότερο τη προσοχή μας στα οργανωτικά προβλήματα, να μη μένουμε μόνο στον εντοπισμό τους, αλλά να καταπιαστούμε, πολύ συγκεκριμένα, με την πρακτική επίλυσή τους, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που έ­χου­με και παίρνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα. Επιδιώξαμε να βελτιώσουμε την καθοδηγητική δουλειά πανελλαδικά, να λύσουμε οργανωτικά και λειτουργικά προβλήματα κεντρικά και τοπικά, να ενισχύσουμε τις γραμμές του κόμματος με νέες δυνάμεις και με τη διεύρυνση του κύκλου των επιρροών του. Υπήρξαν ορισμένα αποτελέσματα που αποτυπώνονται στη λειτουργία των ΚΟΒ και των κομματικών οργάνων, στην ένταξη νέων μελών στο κόμμα και στη νεολαία, στη σύνδεση με συναγωνιστές και φίλους, και σε οργανωτικά μέτρα και σχήματα που έχουν βοηθήσει στην κομματική δουλειά στην Αθήνα και στην επαρχία. Τα αποτελέσματα αυτά, όμως, δεν εκφράζονται καθολικά στις οργανώσεις του κόμματος και απέχουν από τους στόχους μας για την κομματική οικοδόμηση και την οργανωτική ανάπτυξη. Για να καλύψουμε αυτή την απόσταση χρειάζεται με μεγαλύτερη ένταση όλα τα όργανα του κόμματος, όλα τα μέλη να δουλέψουμε πιο πειθαρχημένα, ώστε να ξεπεράσουμε τις ελλείψεις στην εσωκομματική λειτουργία μας, στην οργάνωση της εφαρμογής των αποφάσεων, στην εξάλειψη φαινομένων φιλελευθερισμού, στην οικοδόμηση σχέσεων με επιρροές και πλατύτερο κόσμο, στην απόκτηση οργανωτικών ερεισμάτων του κόμματος και σε άλλες συνοικίες και επαρχιακές περιοχές. Πρέπει να κάνουμε πιο αποφασιστικά βήματα στην κατεύθυνση της οργανωτικής ισχυροποίησης του κόμματος. Επιδιώξαμε το Μ-Λ ΚΚΕ να ανταποκριθεί με συνέπεια στα αγωνιστικά και πολιτικά καθήκοντα της περιόδου που διανύουμε. Στο ενεργητικό του κόμματός μας καταγράφεται η σταθερή και δραστήρια παρουσία του σε όλους τους σημαντικούς αγώνες και κινητοποιήσεις του λαού μας και η συμμετοχή του, μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, σε τέσσερις συνεχείς κεντρικές εκλογικές αναμετρήσεις, στις Ευρωεκλογές του 2014, στις Δημοτικές εκλογές του 2014 και στις δύο Βουλευτικές εκλογές του 2015. Μέσα σε δύσκολες συνθήκες και παρά τις μικρές μας δυνάμεις,το Μ-Λ Κ­ΚΕ, με αντοχή και σταθερότητα, πέρασε μέσα από πυκνές αγωνιστικές και πολιτικές μάχες και έδειξε ότι είναι μια μάχιμη κομμουνιστική δύναμη με ιδεολογικοπολιτικά και αγωνιστικά εφόδια που του επιτρέπουν να προχωρά μπροστά, ξεπερνώντας σοβαρές αντιξοότητες. Οι αδυναμίες μας, που φάνηκαν μέσα από τη δράση στα πολιτικά και κοινωνικά μέτωπα, ανέδειξαν την ανάγκη να οργανώσουμε, ακόμα καλύτερα, την ιδεολογικοπολιτική δουλειά μας, να εξοπλίσουμε περισσότερο τα μέλη μας, να ενισχύσουμε την ικανότητά τους και να ενθαρρύνουμε την πρωτοβουλία τους στη δημόσια πολιτική αντιπαράθεση, στη δημόσια υπεράσπιση και προβολή της ιδεολογικοπολιτικής γραμμής του Μ-Λ ΚΚΕ, στην πιο τολμηρή απεύθυνση, επαφή και συναναστροφή τους με πλατύ αριστερό και λαϊκό κόσμο. Να οργανώσουμε καλύτερα τις παρεμβάσεις μας στις εργατικές και λαϊκές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, να τις κάνουμε πιο συγκροτημένες και περιφρουρημένες, αποβάλλοντας συμπεριφορές χαλαρότητας και έλλειψης επαγρύπνησης και παίρνοντας σοβαρά υπόψη τις αντιδημοκρατικές και φασιστικές απειλές που έχει διαμορφώσει η σκληρή αντιλαϊκή επίθεση των συνεχιζόμενων μνημονίων. Επιμείναμε στην προσπάθεια ανάπτυξης της δουλειάς του κόμματος στους μαζικούς χώρους, στα συνδικάτα και στις συνοικίες. Μέσα από τη λειτουργία της ΕΡΓΑΣ και του «Εκπαιδευτικού Ομίλου», μέσα από συνδικαλιστικές συζητήσεις που οργανώσαμε, από ορισμένες στοχευμένες κουβέντες με νέους συντρόφους που μπαίνουν τώρα στην εργασιακή ζωή, με τοποθετήσεις της ΕΡΓΑΣ και του «Εκπαιδευτικού Ομίλου» για ζητήματα του εργατοϋπαλληλικού συνδικαλιστικού κινήματος και με την παρέμβασή τους σε σωματεία και εργατοϋπαλληλικές κινητοποιήσεις έγιναν μικρά βήματα και στη συνδικαλιστική δουλειά μας. Στον τομέα αυτό, που είναι ζωτικός για να αναπτύξει το κόμμα μας τα νήματα σύνδεσής του με τους εργαζόμενους και τις μαζικές οργανώσεις του, υπολείπονται πολλά που πρέπει να κάνουμε και να οργανώσουμε στο μέλλον. Η επεξεργασία της συνδικαλιστικής γραμμής μας, η αυτοτελής προβολή της, η πάλη να τη διαδώσουμε, που σημαίνει και αντιπαράθεση με τις λαθεμένες γραμμές που προβάλλονται στο συνδικαλιστικό κίνημα, η ενίσχυση του δυναμικού της ΕΡΓΑΣ και του «Εκπαιδευτικού Ομίλου», η αύξηση της επιρροής τους, η διεύρυνση της παρουσίας τους και στην επαρχία είναι τα κεντρικά ζητούμενα των συνδικαλιστικών μας δυνάμεων. Ιδιαίτερη σημασία έχει οι νέοι σύντροφοι εργαζόμενοι να μπορέσουν να αφομοιώσουν την πολιτικοσυνδικαλιστική γραμμή μας, να συνδεθούν και να ενεργοποιηθούν συνδικαλιστικά σε σωματεία και σε χώρους που εργάζονται, να τους δοθεί συνδικαλιστική βοήθεια και να τους μεταφερθεί συνδικαλιστική πείρα, να κατακτήσουν με τη συμμετοχή τους στις απεργίες και στις κινητοποιήσεις, με τη στάση τους απέναντι στην εργοδοσία μέσα στο χώρο δουλειάς τους τα χαρακτηριστικά τού συνεπή αγωνιστή, του μαχητικού κομμουνιστή, πράγμα πολύ σημαντικό, αφού πρέπει να γίνει μέσα σε συνθήκες αποδιοργανωμένου συνδικαλιστικού κινήματος και με την τρομοκρατία και την ανασφάλεια να έχει ενταθεί από την τεράστια ανεργία, τις μαζικές απολύσεις και εργοδοτικές απειλές. Στις συνοικίες στη μαζική μας δουλειά, εκεί όπου δρουν συγκεντρωμένες δυνάμεις του κόμματος, έχουν γίνει βήματα, ωστόσο συνολικά μιλώντας η συνοικιακή δουλειά μας είναι αδύνατη. Από την άποψη αυτή, το κύριο πρόβλημα στον τομέα αυτό είναι η οργάνωσή της με στόχο να κτίσουμε την παρουσία του Μ-Λ ΚΚΕ και σε άλλες συνοικίες. Θεωρήσαμε και θεωρούμε τη ΛΑ-ΑΑΣ σαν ένα πολύ σημαντικό τομέα της δουλειάς μας και σαν τέτοιο τον αντιμετωπίσαμε και τον αντιμετωπίζουμε, καλώντας όλα τα μέλη του κόμματος με ενεργητικό τρόπο να στηρίζουν και να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της δραστηριότητας της πολιτικής μετωπικής συνεργασίας μας με το ΚΚΕ(μ-λ). Διατάξαμε τις δυνάμεις του κόμματος κατά τρόπο ώστε να υπηρετηθεί αυτός ο σκοπός με τον καλύτερο τρόπο και με κατεύθυνση ζητήματα της ΛΑ- ΑΑΣ που έχουν σχέση με τη δράση της και τη λειτουργία της, διαφορές που μπορεί να προκύπτουν στα πλαίσια αυτής της δράσης να τις αντιμετωπίζουμε, να τις χειριζόμαστε και να τις συζητάμε με τους συντρόφους του ΚΚΕ(μ-λ) με εποικοδομητικό και συντροφικό τρόπο, δίνοντας λύσεις που να προωθούν την πολιτική συνεργασία μας. Κάνοντας όπου χρειάζεται οργανωτικές διορθώσεις, πρέπει να συνεχίσουμε σ’ αυτή την κατεύθυνση τη δουλειά μας στη ΛΑ-ΑΑΣ. Δώσαμε βάρος στα μέσα διάδοσης και προβολής της γραμμής του κόμματος, ενεργώντας, ταυτόχρονα, για την εξασφάλιση καλύτερων όρων των έντυπων εκδόσεων και για τον εμπλουτισμό των ιστολογίων, καθώς η ενημέρωση όλο και περισσότερο, ιδιαίτερα στις νέες ηλικίες αλλά όχι μόνο σ’ αυτές, μετατοπίζεται προς τα ηλεκτρονικά μέσα. Στα θετικά αυτής της προσπάθειάς μας, πρέπει να σημειωθούν: Κατ’ αρχήν, ιδιαίτερα, το γεγονός ότι από το Νοέμβριο του 2013, όλο το τεχνικό μέρος (πλην της τελικής εκτύπωσης) έκδοσης της εφημερίδας του Μ-Λ ΚΚΕ, του «ΛΑΪΚΟΥ ΔΡΟΜΟΥ», διεκπεραιώνεται, πλέον, από ομάδα συντρόφων του κόμματος και της νεολαίας, γεγονός που έχει επιδράσει ευεργετικά τόσο στην επιμέλεια και στους όρους έκδοσης της εφημερίδας, αλλά και στην εξοικονόμηση σημαντικών οικονομικών πόρων, που διευκόλυνε σημαντικά την πραγματοποίηση των υπόλοιπων πολιτικών καθηκόντων μας. Η δημιουργία διαδικτυακού ιστότοπου των «ΜΟΡΦΩΤΙΚΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ», που άρχισε να λειτουργεί από την Άνοιξη του 2014 και περιέχει βιβλία των κομματικών εκδόσεων, προβάλλει και διαθέτει δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή ντοκουμέντα του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος. Η βελτίωση του ιστότοπου της νεολαίας «ΠΟΡΕΙΑ». Η λειτουργία τεσσάρων ιστολογίων που διαθέτουν επαρχιακές οργανώσεις μας. Η περιοδική έκδοση «Κομμουνιστής» της οργάνωσης του Μ-Λ ΚΚΕ στη Βόρεια Ελλάδα. Τα μέσα διάδοσης της πολιτικής του Μ-Λ ΚΚΕ χρειάζονται παραπέρα βελτίωση και διεύρυνση. Πρώτη φροντίδα μας παραμένει το ποιοτικό ανέβασμα και ο εμπλουτισμός του περιεχομένου του κεντρικού πολιτικού δημοσιογραφικού οργάνου του κόμματος, του «Λαϊκού Δρόμου», η ζωντανή σύνδεση των μελών του κόμματος με την εφημερίδα μας (ανταποκρίσεις, μελέτη, διάδοσή της), η καλύτερη οργάνωση του συντακτικού και τεχνικού μέρους της έκδοσής της, όπως και της ενημέρωσης και του περιεχομένου των ιστοσελίδων που διαθέτει, ενώ γρήγορα θα πρέπει να ολοκληρωθεί η βελτιωμένη αναμόρφωση του ιστότοπου του Μ-Λ ΚΚΕ. Πρέπει να υπάρξει μέριμνα για την έκδοση νέων βιβλίων από τις «ΜΟΡΦΩΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ» και την ενημέρωση του ιστότοπού της. Η εποπτεία των ιστολογίων που λειτουργούν επαρχιακές οργανώσεις μας, η επεξεργασία μιας γενικής κατεύθυνσης για το περιεχόμενό τους, την ενημέρωση και τον χειρισμό τους είναι ένα κενό που πρέπει να καλύψουμε, ενώ πρέπει να δούμε και τη δυνατότητα και σε άλλες επαρχιακές περιοχές να λειτουργήσουν τέτοια μέσα επικοινωνίας. Ο τρόπος αξιοποίησης όλων αυτών των μέσων από τα μέλη του κόμματος πρέπει να συζητηθεί και να καθοδηγηθεί. Με προσοχή, αλλά και με επίγνωση των πολύ μεγάλων οικονομικών δυσκολιών που έχουν προκύψει τα χρόνια της κρίσης, προσπαθήσαμε να ανταπεξέλθουμε στις οικονομικές ανάγκες του κόμματος. Στηριγμένοι στις δικές μας δυνάμεις, όπως πάντα, στις συνδρομές των μελών μας, στις οικονομικές ενισχύσεις επιρροών και φίλων μας καταφέραμε να ανταπεξέλθουμε στις οικονομικές απαιτήσεις του αγώνα και των πολιτικών μαχών που δώσαμε και υπήρξαν ιδιαίτερα υψηλές, καθώς τα δύο τελευταία χρόνια πήραμε μέρος σε τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις. Ωστόσο, υποχρεώσεις που γεννούν τα καθήκοντα αναβάθμισης της κομματικής δραστηριότητάς μας, νέοι αγώνες, νέες πολιτικές μάχες, η προοπτική μεγαλύτερης επιδείνωσης της οικονομικής κατάστασης που θα πλήξει, αναπόφευκτα, και τα μέλη του κόμματος επιβάλλουν να συνεχίσουμε τις προσπάθειες μας για τη συγκέντρωση
οικονομικών πόρων, με τη σταθερή-τακτική καταβολή συνδρομών, την καλύτερη οργάνωση και τον πιο αποτελεσματικό έλεγχο της οικονομικής δουλειάς και, ιδιαίτερα, με το άπλωμά της στον περίγυρό μας και σε ευρύτερο κόσμο, από τον οποίο ζητούμε την πολιτική στήριξη στο Μ-Λ ΚΚΕ να την εκφράσει και με την οικονομική ενίσχυσή του.

49. Στο διάστημα που προηγήθηκε από το 5ο Συνέδριο μέχρι σήμερα, σημαντικά βήματα έγιναν στον τομέα της νεολαίας του κόμματος, παρά το ότι το κίνημα στο μαθητικό και φοιτητικό χώρο βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα ανάπτυξης και παρά το ότι το προηγούμενο διάστημα δεν αναπτύχθηκαν ιδιαίτερα μαζικοί αυτοτελείς νεολαιίστικοι αγώνες. Βήματα θετικά τόσο στο έδαφος της ανάπτυξης της πλατιάς δουλειάς, όσο και στη συγκεκριμένη οργανωτική ανάπτυξη. Αξιοποιήθηκαν κάποιες από τις δυνατότητές μας στο μαθητικό περιβάλλον γύρω από τη Μαθητική Πορεία, ενισχύθηκαν δεσμοί, συστηματοποιήθηκε η έκδοση της εφημερίδας της Μαθητικής Πορείας και μαθητικών ανακοινώσεων. Υπάρχουν ωστόσο σημαντικά περιθώρια στον κρίσιμο, για την ανάπτυξη της δουλειάς της νεολαίας, μαθητικό τομέα, με τη συμβολή όλου του κόμματος και της οργάνωσης της νεολαίας για περαιτέρω ισχυροποίηση και καλλιέργεια δεσμών με συναγωνιστές μαθητές και συστηματικότερης επαφής με τη δραστηριότητα της Μαθητικής Πορείας, όπως και περιθώρια διεύρυνσης της διακίνησης της μαθητικής εφημερίδας. Ενισχύθηκε το προηγούμενο διάστημα και με την παρουσία νέων συναγωνιστών η δυνατότητα παρέμβασης της Φοιτητικής Πορείας στις σχολές. Παραμένει, ωστόσο, ιδιαίτερα ασθενική η παρουσία μας στο φοιτητικό συνδικαλισμό και εκεί, στο φοιτητικό τομέα, που αντικειμενικά υπάρχουν υψηλότερες δυνατότητες πολιτικής δράσης και οργανωτικής ανάπτυξης πρέπει να στραφεί πιο ενεργητικά η οργάνωση της νεολαίας. Διευρύνθηκε ο τομέας των νέων εργαζομένων της Πορείας και έχει ιδιαίτερη σημασία η σύνδεσή του με τα σωματεία και τα συνδικάτα, η πλατύτερη σύνδεση με τη νέα βάρδια των εργαζομένων, η καλύτερη κατανόηση και επεξεργασία των προβλημάτων στη νέα κατάσταση, όπως διαμορφώνεται στο έδαφος της ανεργίας, της εργασιακής περι­πλάνησης και της εργασιακής ζούγκλας που επέφερε η μνημονιακή βαρβαρότητα. Βοηθητικό εργαλείο προς το σκοπό αυτό, αλλά και ευρύτερα για την ανάπτυξη της δουλειάς της νεολαίας, μπορεί ακόμη περισσότερο να αποτελέσει το περιοδικό Πορεία με την καλύτερη προπαρασκευή και την πλατύτερη διακίνησή του, όπως και η βελτίωση της ιστοσελίδας της Πορείας. Η ανύψωση του ιδεολογικού και πολιτικού επιπέδου επέτρεψε την ενεργικότερη συμβολή στη γενικότερη πάλη του κόμματος, στην ανάληψη πιο σύνθετων και υπεύθυνων καθηκόντων από συντρόφους που προέρχονται από την οργάνωση της νεολαίας, όπως επέτρεψε και τη σημαντική ενίσχυση της οργάνωσης της δουλειάς και της σύνταξης του Λαϊκού Δρόμου. Στην κατεύθυνση της ανάπτυξης της πλατιάς δουλειάς, σημαντικό ρόλο πρόσφεραν οι εκδηλώσεις, οι συζητήσεις, τα γλέντια οικονομικής ενίσχυσης που οργανώνονται από τη νεολαία, και ιδιαίτερα συνέβαλαν τα τρία καλοκαιρινά κάμπιγκ, μια θετική πρωτοβουλία με πολύπλευρο περιεχόμενο δραστηριοτήτων και πολλαπλά οφέλη. Στη βελτίωση και ανάπτυξη του προφίλ και του περιεχομένου μιας πιο πλατιάς δουλειάς, που πρέπει αποτελεσματικότερα να αντιμετωπίσει και να επεξεργαστεί το δυναμικό που συσπειρώνεται στην οργάνωση νεολαίας, θα βοηθήσει η δημιουργία ανεξάρτητης πολιτιστικής λέσχης της Πορείας στην Αθήνα. Παρά ωστόσο τα θετικά βήματα που έγιναν πρέπει να διανυθεί μεγάλος δρόμος μπροστά μας για να ξεφύγει η οργάνωση της νεολαίας από το πλαίσιο των περιορισμένων αριθμητικών και οργανωτικών δυνατοτήτων της. Πρέπει να καταβληθούν επίπονες προσπάθειες για να σταθεροποιηθεί και να αναπτυχθεί η δουλειά στη νεολαία. Αναγκαία προϋπόθεση για την ανάπτυξη της δουλειάς αποτελεί η ενίσχυση, το δυνάμωμα της ιδεολογικής και πολιτικής συγκρότησης της οργάνωσης της νεολαίας, η εσωτερική ενίσχυση και αφομοίωση της γραμμής του κόμματος, των θετικών και αρνητικών εμπειριών του διεθνούς και ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος, η βαθύτερη μελέτη και αυτομόρφωση από το δυναμικό της νεολαίας. Απαιτείται η στενότερη σύνδεση με τους μαζικούς χώρους, των σχολείων, των σχολών, των σωματείων, με τους χώρους δουλειάς των εργαζομένων, το πιο τολμηρό ξάνοιγμα στους κύκλους της νεολαίας, η μεγαλύτερη επαφή με τα παντοειδή προβλήματα της νεολαίας που γιγαντώνονται. Απαιτείται η καλύτερη επεξεργασία και ανάληψη πρωτοβουλιών, πλατιάς δουλειάς, πλατιάς απεύθυνσης, πλατιάς σύνδεσης με τον κοινωνικό και πολιτικό περίγυρο με όλο το δυναμικό που περιστοιχίζει τη νεολαία της Πορείας. Στη βάση της πάλης για την ανάσχεση των αλλεπάλληλων εξοντωτικών για τη νεολαία και το λαό μέτρων και της απόκρουσης της κυρίαρχης προπαγάνδας, στη βάση της προβολής μιας πραγματικά αριστερής πολιτικής, ιδεολογίας και κουλτούρας, στη βάση της υπεράσπισης των κομμουνιστικών ιδανικών και του σοσιαλισμού. Απέναντι στα ποικίλα αντίπαλα ρεύματα αστικής και μικροαστικής, ρεφορμιστικής, αναρχοαυτόνομης και ψευτοεπαναστατικής κοπής που χτυπούν, εμποδίζουν και υπονομεύουν τους αγώνες της νεολαίας και την πάλη για την αγωνιστική ανασύνταξη των δυνάμεών της.

Η οργάνωση βάσης, το κύτταρο του κόμματος

50. Η οργάνωση βάσης σε περιοχή, κλάδο, επιχείρηση, σχολή, αποτελεί το βασικό αναντικατάστατο «μοριακό στοιχείο» κάθε κομμουνιστικού κόμματος. Είναι τα «αισθητήρια όργανά» του στους χώρους δουλειάς, ζωής και μόρφωσης των ανθρώπων, των εργαζομένων, του λαού. Η οργάνωση βάσης έχει ως στόχο να είναι το κόμμα στο χώρο της. Να μεταφέρει, προς τα κάτω και προς τα πάνω, τις πληροφορίες και το πολιτικό υλικό του κόμματος, να παρακολουθεί ζωντανά και ενεργητικά όλη τη διαδικασία της ταξικής πάλης και να παρεμβαίνει δυναμικά, καθοδηγητικά και πρωτοπόρα. Αυτό προϋποθέτει πρώτον ότι οι μεμονωμένοι σύντροφοι/ισσες εργάζονται μεθοδικά και πρώτιστα για να «στήσουν» την οργάνωση βάσης, «ανακαλύπτοντας» πρωτοπόρους αγωνιστές. Αυτό το μέλημα είναι υψίστης σημασίας και κανένας δεν μπορεί να εφησυχάσει λέγοντας ότι ο περίγυρος (κοινωνικός-εργασιακός) είναι φτωχός. Δεύτερον, όπου υπάρχουν οργανώσεις βάσης πρέπει να είναι οι αντένες του κόμματος. Έτσι η οργάνωση (συλλογικότητα ή ξεχωριστός σύντροφος), οφείλει να γνωρίζει ακριβώς: - Την πολιτική χαρτογράφηση του σωματείου, της πόλης, του νομού. Όποιος δεν ξέρει την πολιτική γεωγραφία, δηλαδή δεν ξέρει τα νερά, θα πέσει σε γενικότητες, σε αφορισμούς και υποκειμενισμό. - Πόσα σωματεία υπάρχουν, ποιες δυνάμεις είναι σε αυτά, ποια είναι η διάταξη του Εργατικού Κέντρου, του Νομ. Τμήματος της ΑΔΕΔΥ, οι συνεταιρισμοί ή σύλλογοι αγροτών, η ιστορία των χώρων, η ιστορία του τόπου. - Οι τόποι συγκέντρωσης των ανθρώπων, Λαϊκές αγορές, Νοσοκομεία, σχολεία, περιφέρεια, στέκια, ΙΚΑ, κλπ. - Τα ΜΜΕ της περιοχής. Ραδιόφωνο, εφημερίδες, Τύπος. - Προφανώς τα προβλήματα του τόπου. Υγεία, Παιδεία, Συγκοινωνίες, αγροτικά προϊόντα, προβλήματα των εργατών, αγροτών, φοιτητών, αυτοαπασχολούμενων, περιβαλλοντικά, πολιτιστικά, κλπ. - Πού μπορούμε να παρέμβουμε καλύτερα και πώς. Με την εφημερίδα μας (Λαϊκός Δρόμος), με τα υπόλοιπα έντυπά μας, με προκήρυξη, με παρέμβαση ζωντανή, με κλειστή συγκέντρωση. Με δύο λόγια, ό,τι μπορεί να γεννήσει η ανάγκη και η κομμουνιστική φαντασία. Επιπρόσθετα, όλα τα παραπάνω πρέπει να αποτυπώνονται στην κομματική εφημερίδα. Πολλοί σύντροφοι λένε πως δεν είναι δημοσιογράφοι, συντάκτες, ρεπόρτερ. Αυτό είναι σωστό. Αλλά εξίσου σωστό είναι να στέλνουν σημειώματα μ’ ό,τι συμβαίνει στο χώρο τους, ώστε ο Λαϊκός Δρόμος να γίνει εφημερίδα - «οργανωτική σκαλωσιά» μας.

Μέσα στις μάζες

51. Αν η δημιουργία θεμελίων του κομμουνιστικού κόμματος είναι το πρωταρχικό, το δεύτερο ουσιαστικό στοιχείο είναι η λειτουργία του. Γύρω μας υπάρχει ένας ολόκληρος ωκεανός ανθρώπων και προβλημάτων που δεν έχουν ως προτεραιότητες αυτά που οι κομμουνιστές πρεσβεύουν. Όπως έχει αποδειχθεί, η κυρίαρχη τάξη με μύριους τρόπους «φυτεύει» στο κεφάλι των ανθρώπων τα δικά της «θέλω» και «πιστεύω». Είναι κυρίαρχη ιδεολογία, έτσι που στο τέλος οι μάζες έλκονται και μαγνητίζονται απ’ όλα τα χούγια της κυρίαρχης τάξης. Το να κολυμπάμε μέσα στις μάζες όπως το ψάρι στο νερό (Μάο), διόλου δεν σημαίνει να παρακολουθούμε και να καταγράφουμε τα γεγονότα ή να τρέχουμε πίσω τους, όπως κάνουν καλοπροαίρετα ή όχι οι λεγόμενοι ακτιβιστές. Αυτό συνιστά πολιτική ουράς. Να είμαστε μέσα στις μάζες, σημαίνει να πιάνουμε το σφυγμό, τον παλμό των εξελίξεων και να παρεμβαίνουμε θετικά και ενεργητικά, ώστε να υψώνουμε το μερικό στο γενικό, να συνδέουμε την τακτική (της μέρας) με τη στρατηγική (του στόχου), να πηγαίνουμε (αν χρειαστεί) κόντρα στο κυρίαρχο ρεύμα, να βρίσκουμε τις αιτίες και να ψάχνουμε κάτω από τη φαινομενική αταραξία. Πολλές φορές λέμε: δεν κινείται τίποτα. Αυτό δεν είναι διόλου σωστό. Είναι αντιδιαλεκτικό και αντιμαρξιστικό. Από διάφορους κύκλους (νεοφιλελεύθεροι και κοσμοπολίτες ρεβιζιονιστές) αναδείχνεται μία αποστροφή προς κάθε τι λαϊκό. Αναδείχνουμε και στηριζόμαστε στην αντίθεση λαός-ιμπεριαλισμός (όπως μας υπογράμμισε ο Μάο Τσετούγκ). Ταυτόχρονα, αξιοποιούμε όλες τις θετικές πλευρές της λαϊκής δράσης, όπως π.χ. την αλληλεγγύη και το φιλότιμο ή εκείνες του λαϊκού πολιτισμού, όπως καταγράφηκε σε μία μακραίωνη διαδρομή. Από κάθε άποψη υπερασπιζόμαστε την έννοια της πατρίδας ενάντια σε κοσμοπολίτικα και ψευτοδιεθνιστικά συνθήματα που μετατοπίζουν τη χώρα μας σε χώρο. Δηλαδή σε παράρτημα της ΕΕ, των ιμπεριαλιστών, των μονοπωλίων και των διεθνών στρατοκρατών. Στο προσφυγικό ζήτημα που ήρθε ορμητικά στην επιφάνεια δεν είμαστε ούτε με τους ΝΑΤΟϊκούς μακελάρηδες και ευρωσυνοριοφύλακες, αλλά ούτε με τους κοσμοπολίτες της ελεημοσύνης. Ο διεθνισμός για να υπάρξει σημαίνει υπεράσπιση του λαού μας από το διεθνή ιμπεριαλισμό όπως και αν εκφράζεται. Οικονομικά, στρατιωτικά, πολιτικά και πολιτισμικά. Ως εκ τούτου το σύνθημά μας «μέσα στις μάζες» δεν σημαίνει ούτε από τα πάνω, ούτε από τα έξω δασκαλική καθοδήγηση κουνώντας το δάκτυλο, αλλά ούτε άκριτη παρακολούθηση της κίνησης των μαζών «βλέποντας την πλάτη τους». Μέσα στις μάζες σημαίνει ότι κολυμπάμε σαν το ψάρι στο νερό με το λαό, μαζεύουμε την εμπειρία του και τη μετασχηματίζουμε σ’ ανώτερο επίπεδο, στην αντιιμπεριαλιστική-σοσιαλιστική προοπτική.

Η λειτουργία των οργανώσεων

52. Η ζωή των οργανώσεων μπορεί να είναι τυπική, συμβατική και «δημοσιοϋπαλληλική» ή ζωντανή, δημιουργική και «πρότυπη». Υπάρχουν διαδικασίες, όπως είναι η συνεδρίαση, η συμμετοχή των μελών, ο έλεγχος των πεπραγμένων, οι ατομικές αναθέσεις, που είναι όροι απαράβατοι. Όμως η πολιτική ανάλυση, η δημιουργική αφομοίωση της πολιτικής γραμμής, ο μετασχηματισμός της βιωμένης εμπειρίας σε πείρα και αργότερα σε θεωρία, δεν είναι γραμμένα σε κουτάκια ή σκονάκια. Το να υπάρχει ένα θέμα για ανάλυση ή να μεταφέρεται επεξεργασμένα η εμπειρία των χώρων (εργασίας – κατοικίας), αυτό αφορά το κάθε μέλος του κόμματος και δεν υποδείχνεται σε κάποια κλασικά κείμενα. Ορισμένες φορές οι συνεδριάσεις των ΚΟΒ θυμίζουν «αναγκαιότητα». Τα μέλη συμφωνούν με την ανάλυση, η εμπειρία δεν βρίσκει πόρους για να εισέλθει, η καθηκοντολογία βασιλεύει. Αυτό οδηγεί σε αποστέωση και «κοκάλωμα». Αντίθετα, οι φαεινές ιδέες χωρίς περιεχόμενο, τα οργανωτικά σάλτα χωρίς υπέδαφος, οι ακροβασίες χωρίς δίκτυ ασφαλείας, οδηγούν στον ερασιτεχνισμό και τον χειροτεχνισμό. Η σωστή μέθοδος βρίσκεται σε αυτό που θα ονομάζαμε δημιουργική κομματική ζωή. Δηλαδή στη δημιουργία, ύπαρξη και ανάπτυξη ενός ζωντανού κυττάρου δράσης. Η λειτουργία των οργανώσεων πρέπει να πάρει ένα ζωντανό χαρακτήρα. Να περιλαμβάνει την ανάλυση της τρέχουσας συγκυρίας και τα καθήκοντά μας. - Την αποτύπωση των κομματικών λειτουργιών (επαφές, στρατολογία, Λαϊκός Δρόμος, συνδρομητές) - Την παρουσίαση ενός ειδικού πολιτικού και ιδεολογικού θέματος από τον υπεύθυνο ή ορισμένο εισηγητή (πχ ασφαλιστικό, προσφυγικό, ιστορία κομμουνιστικού κινήματος κ.ά.) - Την παρουσία μας σε πολιτικές εξελίξεις στην περιοχή - Την παρουσία της ΛΑ-ΑΑΣ. Αλλά σε κάθε περίπτωση, πέρα από τον αναγκαίο τοπικό και καθορισμένο χρόνο σύγκλησης (αυστηρό καθήκον), θα πρέπει να επεκτείνεται και σε άλλα ζητήματα τα οποία απασχολούν έντονα ή λιγότερο τον κόσμο της ΚΟΒ και τον περίγυρό μας. Η οργάνωση βάσης λειτουργεί για ν’ απαντά, να συσπειρώνει, ν’ ανοίγει δρόμους, να δίνει απαντήσεις, να ελέγχει και τελικά να κάνει αυτό που μας αξίζει. Να καθοδηγεί κομματικά τα μέλη και τους κύκλους επιρροών μας.

Για τη μόρφωση – αυτομόρφωση

53. Η μόρφωση, το πλάτεμα των πνευματικών οριζόντων, η ενασχόληση με την πολιτική φιλολογία αποτελούσε μόνιμο μέλημα των κομμουνιστικών κομμάτων. Στην πραγματικότητα ο κομμουνιστής – λαϊκός αγωνιστής διακρινόταν από δύο χαρακτηριστικά: Από την πρωτοπόρα δράση του και το αλύγιστο φρόνημα μέσα στην ταξική πάλη και από την έφεσή του «να μάθει» για τα πάντα γύρω. Ακόμα και μέσα στις εξορίες, τις φυλακές και τα ξερονήσια οι κομμουνιστές οργάνωναν ομίλους μόρφωσης, ωθούσαν το κάθε μέλος να διαβάζει και ν’ αυτομορφώνεται. Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μία υποχώρηση του κλίματος για μόρφωση-αυτομόρφωση. Η κυριαρχία των αστικών ΜΜΕ, το κυνήγι του βιοπορισμού, αλλά και η υποχώρηση του κομμουνιστικού πολιτισμού βαραίνουν επικίνδυνα στο κεφάλαιο της μόρφωσης. Το κόμμα μας, το Μ-Λ ΚΚΕ, εκτιμά ότι χρειάζεται μία εσωτερική καμπάνια μόρφωσης, μία εσωτερική πολιτιστική δουλειά, ώστε όλα τα μέλη του κόμματος ν’ ανεβάσουν το συνολικό μορφωτικό τους επίπεδο και μέσα από αυτό το πεδίο να δυναμώσουν τα ιδεολογικοπολιτικά τους γνωρίσματα. Σ’ αυτή την εκστρατεία χρειάζεται: - Να αφομοιώνουμε σε βάθος τον Λαϊκό Δρόμο - Να διαβάζουμε τις μπροσούρες και τα κομματικά υλικά ή έντυπα - Να ανανεώσουμε (να φρεσκάρουμε) το διάβασμα των Ιστορικών και Μορφωτικών Εκδόσεων, δηλαδή όλων των βιβλίων που εξέδωσε το μ-λ κίνημα. - Συνολικά το κόμμα μας, επαναδραστηριοποιώντας την Ιδεολογική Επιτροπή, να συγκεντρώσει τίτλους βιβλίων, άρθρων, δοκιμίων για το κίνημα και τον πολιτισμό. - Στις ΚΟΒ να προτείνονται βιβλία για διάβασμα Σ’ αυτή την κατεύθυνση και για το καλύτερο δέσιμο όλων των μελών του κόμματος προτείνονται τα εξής οργανωτικά μέτρα: α. Έκδοση ειδικών φυλλαδίων για συγκεκριμένα επίκαιρα θέματα (μπροσούρες) β. Εσωκομματικό Δελτίο γ. Ενεργοποίηση της Ιδεολογικής Επιτροπής του κόμματος, η οποία σε συνεργασία με την ΚΕ και τη ΣΕ του «Λαϊκού Δρόμου» θ’ αναλάβει το έργο του ιδεολογικοπολιτικού ανεβάσματος των κομματικών μελών.

Οι κύκλοι των επιρροών μας

54. Γύρω μας υπάρχουν εργαζόμενοι που ενδιαφέρονται για τα κοινά, αγωνιστές διαφόρων βαθμίδων, αδιάφοροι, ακτιβιστές, απογοητευμένοι από την «κυβερνώσα αριστερά», άνεργοι, νέοι που ψάχνονται, άνθρωποι των γραμμάτων, παλιοί αριστεροί που δεν συμβιβάστηκαν. Σε κάθε περίπτωση οφείλουμε να έχουμε κριτήρια ανίχνευσης, κατάταξης και προσέγγισης. Χωρίς υπερβολές, αλλά και χωρίς δισταγμούς. Δείτε την αδηφάγα «στρατολογία» των αστών. Προπαγανδίζουν ασύστολα τα ψέματά τους από τα ΜΜΕ, το σχολείο, το στρατό, την εκκλησία. Γύρω μας υπάρχουν ομάδες ή άνθρωποι οι οποίοι μας συμπαθούν, μας υπολογίζουν πολιτικά, θέλουν να στρατευθούν όχι στο «μείζον αλλά στο ελάχιστο». Πρέπει να οργανώσουμε με ανοιχτό πνεύμα ομάδες διαφώτισης, πολιτικής προπαγάνδας, ομάδες ενδιαφερόντων και να συνδαυλίσουμε ή να υποβοηθήσουμε με οδηγητικό πνεύμα αυτό τον κόσμο. Η ΕΡΓΑΣ, ο Εκπαιδευτικός Όμιλος, η ΠΟΡΕΙΑ, θα μπορούσαν κάλλιστα να οργανώσουν, κεντρικά ή περιφερειακά, εκδηλώσεις, συνάξεις, συναθροίσεις με περιεχόμενα εργατοσυνδικαλιστικού, εκπαιδευτικού, πολιτιστικού χαρακτήρα. Ιδέες μπορεί να προκύψουν, όχι μόνο από το μυαλό μας, αλλά και από τις ανάγκες και απαιτήσεις των φίλων και συναγωνιστών μας. Δηλαδή των ομόκεντρων κύκλων που βρίσκονται γύρω μας. Η οργάνωση ενός κύκλου επιρροών μας πρέπει να στηρίζεται σ’ «ανοιχτά χαρτιά» και στην αναπροσαρμογή. Πρέπει να γίνεται με όρους ειλικρινούς συνεργασίας, αποδοχής και αμοιβαίου σεβασμού, να’ ναι ανοιχτή στο ν’ ακούει, να πείθει και να διαπαιδαγωγεί. Από την άλλη, το σχήμα «κύκλος επιρροών», το οποίο καθοδηγείται από την Κομμουνιστική Οργάνωση Βάσης, δεν είναι ούτε μοναδικό ούτε «τελειωμένο». Πρέπει να υπόκειται και ν’ αντέχει σε αλλαγές και αναπροσαρμογές (π.χ. για το εύρος του) και τα κριτήρια εισδοχής κάποιου σ’ αυτό δεν σχετίζονται με τα κομματικά κριτήρια. Συμμετέχει στο σχήμα «κύκλος επιρροών» όποιος αγωνιστής/αγωνίστρια θέλει να συζητήσει καλοπροαίρετα μαζί μας, δεν είναι κακόβουλος ή τσαλακωμένο στοιχείο. Με δύο λόγια συμπαθεί τους κομμουνιστές, έχει ερωτήματα, θέλει απαντήσεις.

Η σημασία της στρατολόγησης

55. Σήμερα η εργατική τάξη και όλα τα σύμμαχα στρώ­ματα (αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, μικροαστικά στρώματα της πόλης και του χωριού, υπάλληλοι) βρίσκονται σε δυσχερέστερη θέση (από παλιότερα). Η εργασιακή πολυδιάσπαση, η ανεργία, η περιπλάνηση στο εργασιακό τοπίο σε συνδυασμό με την ιδεολογικοπολιτική πίεση έχουν δημιουργήσει ένα τραχύ πεδίο. Ο κατακερματισμός των εργατοϋπαλλήλων λειτουργεί ως βασικό ανάχωμα στην ανασυγκρότηση και ανασύνταξη του εργατικού κινήματος. Στην πραγματικότητα, η εργατική τάξη δεν μπορεί να συγκροτηθεί σε «τάξη» για τον εαυτόν της «παρά μόνο μέσα από το πέρασμα σε μια ανώτερη πολιτικοποίηση και ενότητα». Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από τη συγκρότηση του επαναστατικού φορέα της, δηλαδή του κομμουνιστικού κόμματος και στη συνέχεια αν οι ιδέες της γίνουν κτήμα και όπλο ολόκληρης της κοινωνίας. Και μόνο από αυτό το γεγονός η στρατολογία αγωνιστών γίνεται σύνθετο και πολύπλευρο ζήτημα που όμως είναι πρώτης προτεραιότητας. «Για να μπορέσει η μάζα μιας ορισμένης τάξης να μάθει να καταλαβαίνει τα συμφέροντά της, τη θέση της, να μάθει να εφαρμόζει τη δική της πολιτική, γι’ αυτό ακριβώς είναι απαραίτητη η οργάνωση των πρωτοπόρων στοιχείων της τάξης, χωρίς αργοπορία και με κάθε θυσία, έστω κι αν στην αρχή τα στοιχεία αυτά αποτελούν ένα ελάχιστο ποσοστό της τάξης. Το πρωτοπόρο τμήμα, η οργάνωση, για να εξυπηρετήσει τη μάζα και να εκφράζει σωστά τα κατανοημένα συμφέροντά της, πρέπει όλη τη δράση της να τη διεξάγει μέσα στη μάζα, παίρνοντας απ’ αυτήν όλες χωρίς εξαίρεση τις καλύτερες δυνάμεις, ελέγχοντας σε κάθε βήμα προσεκτικά και αντικειμενικά αν διατηρείται η σύνδεση αυτή με τις μάζες και αν η σύνδεση αυτή είναι ζωντανή. Έτσι και μόνο έτσι το πρωτοπόρο τμήμα διαπαιδαγωγεί και διαφωτίζει τη μάζα, εκφράζει τα συμφέροντά της, τη μαθαίνει να οργανώνεται, κατευθύνοντας όλη τη δράση της μάζας στο δρόμο της συνειδητής ταξικής πολιτικής». (Λένιν) Η σημασία της στρατολόγησης καθορίζει αποφασιστικά την έκβαση των ταξικών αγώνων και της πρωτοπορίας μέσα σ’ αυτό. Ο ιστορικός ρόλος της εργατικής τάξης μπορεί να επιτευχθεί εφόσον το κομματικό οικοδόμημα, το κόμμα, είναι σε θέση να παίξει το δικό του ρόλο. Το κόμμα, το επαναστατικό κομμουνιστικό κόμμα, είναι αυτό που μπορεί να ενώσει, διαπαιδαγωγήσει, οργανώσει και καθοδηγήσει την εργατική τάξη και το λαό μας στο σπάσιμο της διπλής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης. Η στρατολόγηση είναι η απαραίτητη προϋπόθεση που επιτρέπει στο κόμμα ν’ αναπτύσσει τη μαζική – πολιτική του δουλειά. Και μόνο αυτή η δουλειά μπορεί να διαπαιδαγωγήσει, να οργανώσει, να βάλει στο δρόμο της συνειδητής ταξικής πάλης τμήματα της τάξης μας. Η στρατολόγηση είναι η οικοδόμηση του καθοδηγητικού πυρήνα της επαναστατικής στρατιάς και ταυτόχρονα η αναγκαία προϋπόθεση για τη δημιουργία της. Ειδικότερα στις σημερινές συνθήκες η στρατολόγηση στο κόμμα μας έχει σημασία κι από άλλες απόψεις. Πρώτον, διευρύνοντας τη σύνδεση του κόμματός μας με πλατύτερες μάζες εργατών κι άλλων εργαζομένων, μας επιτρέπει να επεξεργαστούμε πιο καλά, πιο ολοκληρωμένα τη γραμμή μας (πρώτα και κύρια την πολιτική μαζική μας γραμμή), να την κάνουμε πιο αποτελεσματική. Η ανάγκη γι’ αυτό είναι μεγάλη, μιας και περνάμε μια περίοδο σοβαρών ιδεολογικών – πολιτικών συγχύσεων μέσα στην εργατική τάξη, αλλά ακόμα και μέσα στο ίδιο το κομμουνιστικό κίνημα. Δεύτερον, και πολύ σημαντικό, μόνο η άμεση αύξηση των οργανωμένων μας δυνάμεων, πρώτα και κύρια στον εργατικό χώρο, θα επιτρέψει να προχωρήσει η πολιτική μας γραμμή. Ο μοναδικός τρόπος για να παγιώσουμε και πολύ περισσότερο ν’ αναπτύξουμε την πολιτική επιρροή μας είναι να εξαλείψουμε ή έστω να μειώσουμε αποφασιστικά αυτή την αναντιστοιχία μέσα στο γενικό και το ειδικό. Τρίτον, η οργανωτική μας ανάπτυξη σημαίνει ενίσχυση εκείνων των δυνάμεων που δρουν συνειδητά για την ενότητα των πραγματικών κομμουνιστών, που παλεύουν για τη δημιουργία του κόμματος της εργατικής τάξης. Είναι μια βασική προϋπόθεση για το ξεπέρασμα της κρίσης στο μαρξιστικό – λενινιστικό κίνημα. Για να βρούμε και να δεθούμε με τα πρωτοπόρα λαϊκά στοιχεία, δεν αρκεί η σωστή γραμμή μας. Πρέπει να δουλέψουμε μέσα στο μαζικό κίνημα, πρέπει ν’ ανεβάσουμε σε ψηλότερο επίπεδο τη μαζική μας δράση, πρέπει το κάθε μέλος μας ν’ αναδείχνεται το ίδιο πρωτοπόρος αγωνιστής του χώρου του. Οφείλουμε να θυμόμαστε πως ένα μέλος του κόμματός μας: «Παίρνει μέρος στην πάλη που διεξάγουν οι μάζες στο εργοστάσιο, στο σωματείο, στο σχολείο, στη συνοικία. Ενώνεται μ’ αυτές και διδάσκεται απ’ αυτές. Έχει τα χαρακτηριστικά του λαϊκού αγωνιστή και δεν εκθέτει το κόμμα στις μάζες. Παλεύει για την εξάπλωση της ιδεολογικής και πολιτικής επιρροής του κόμματος, κυρίως ανάμεσα στα πρωτοπόρα στοιχεία της εργατικής τάξης, του λαού, της νεολαίας, για την ένταξή τους στο μ-λ κίνημα και για τη στρατολόγησή τους στο κόμμα μας».

Παρασκευή 8 Απριλίου 2016

Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Μ-Λ ΚΚΕ (ΠΕΜΠΟ ΜΕΡΟΣ. Γενικοί στόχοι το κομμουνιστικό κίνημα και η ενότητα των μαρξιστών- λενινιστών)

Ε. ΟΙ ΓΕΝΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΙ ΣΚΟΠΟΙ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΤΟΥ Μ-Λ ΚΚΕ

37. Το Μ-Λ ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή της ίδρυσής του, πιστό στη θεωρία του μαρξισμού - λενινισμού, στις μακρόχρονες επαναστατικές παραδόσεις του κομμουνιστικού κινήματος της Ελλάδας, στους ανυπέρβλητους αγώνες και θυσίες των κομμουνιστών, διακήρυξε την ακλόνητη προσήλωσή του στον αγώνα για την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος, τη νίκη της προλεταριακής επανάστασης και την εγκαθίδρυση της σοσιαλιστικής κοινωνίας, έχοντας σαν τελικό σκοπό του την πραγματοποίηση του κομμουνισμού στη χώρα μας και σ' ολόκληρο τον κόσμο. Και σε αυτόν το σκοπό, υποτάσσουμε όλους τους αγώνες που διεξάγουμε. Παλεύοντας το Μ-Λ ΚΚΕ για την προώθηση και επιτυχία αυτών των επαναστατικών σκοπών, αναζητά τους συγκεκριμένους δρόμους που θα μας φέρουν πιο κοντά τους, αναλύοντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κατάστασης, τις ταξικές σχέσεις και κοινωνικές αντιθέσεις που κυριαρχούν σήμερα στη χώρα μας, χαράζοντας ένα σωστό στρατηγικό προσανατολισμό. Το βασικό χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας είναι η ολόπλευρη οικονομική πολιτική και στρατιωτική εξάρτηση από τον ιμπεριαλισμό. Η ιστορία του νεοελληνικού έθνους μάς δείχνει τον αποφασιστικό ρόλο που διαδραμάτισαν και συνεχίζουν να διαδραματίζουν οι ξένες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στη χώρα μας και τη στενή σχέση επικυρίαρχου που ανέπτυξαν με την ντόπια μεγαλοαστική τάξη. Οι δραματικές οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις της τελευταίας εξαετίας κατέδειξαν τη θέση της Ελλάδας στο σύγχρονο κόσμο, κάνοντας ακόμα πιο φανερές τις καταστροφικές συνέπειες της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας. Και έθεσαν σε δοκιμασία τον ευρύτερο πολιτικό προσανατολισμό όλων των πολιτικών δυνάμεων, ιδιαίτερα αυτών που αναφέρονται στο αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα. Η υπαγωγή της Ελλάδας κάτω από διεθνή οικονομικό έλεγχο και επιτροπεία από τους κηδεμόνες – δυνάστες τής ΕΕ και του ΔΝΤ με τα τρία βάρβαρα μνημόνια, κατέδειξε την πραγματική θέση της μέσα στο σύγχρονο ιμπεριαλιστικό σύστημα, τον έλεγχο και την κυριαρχία που ασκεί πάνω στη χώρα μας ο ιμπεριαλισμός, τον ξενόδουλο χαρακτήρα της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης και την υποτελή, ταξική πολιτική των αστικών κομμάτων. Η βαριά δοκιμασία που συνεχίζει να περνά ο λαός μας, μια δοκιμασία από τις μεγαλύτερες στη μεταπολεμική ιστορία του, με τα εξοντωτικά μνημόνια πηγάζει από αυτή την κατάσταση, αποκαλύπτο- ντας την κύρια αιτία των μεγάλων δεινών που κρατούν τη χώρα υποτελή και το λαό μας θύμα της πιο στυγνής καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και πολιτικής καταπίεσης.

 38. Στη βάση αυτή, οξύνονται όλες οι αντιθέσεις που χαρακτηρίζουν την ελληνική κοινωνία και πρώτα – πρώτα η κυριότερη απ' αυτές. Από τη μια, ο ιμπεριαλισμός και η ντόπια μεγαλοαστική τάξη, με τους πολιτικούς υπηρέτες τους, και από την άλλη, η εργατική τάξη, η φτωχομεσαία αγροτιά, η μικροαστική τάξη των πόλεων, όλος ο λαός, σε μια ασίγαστη αντιπαράθεση. Πρωταρχικός όρος, για τη λύση των μεγάλων προβλημάτων που απασχολούν το λαό και τη χώρα, είναι η ολοκληρωτική απαλλαγή από τα δεσμά της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας και το γκρέμισμα του αντιδραστικού καθεστώτος της ντόπιας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας. Αυτόν το σκοπό υπηρετεί η στρατηγική κατεύθυνση του Μ-Λ ΚΚΕ. Ο ευρύτερος προσανατολισμός της λαϊκής πάλης πρέπει να στρέφεται και να κατευθύνεται ενάντια σ' αυτές τις δυνάμεις για την ανατροπή της διπλής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας, για την κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας και την εφαρμογή ριζικών κοινωνικών μετασχηματισμών στη ζωή του τόπου, μέσα από την ανατροπή των κυριάρχων εκμεταλλευτριών τάξεων και την επαναστατική άνοδο στην πολιτική εξουσία της εργατικής τάξης και των κοινωνικών συμμάχων της, που θα ανοίξει το δρόμο σε μια Ειρηνική, Δημοκρατική, Ανεξάρτητη και Σοσιαλιστική Ελλάδα.

ΣΤ. ΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚO KIΝΗΜΑ, Ο ΑΝΤΙΡΕΒΙΖΙΟΝΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ Η ΕΝOΤΗΤΑ ΤΩΝ ΜΑΡΞΙΣΤΏΝ – ΛΕΝΙΝΙΣΤΩΝ


 39. Συμπληρώνονται, φέτος, 60 χρόνια από το αντεπαναστατικό 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ, το Φλεβάρη του 1956, και πενήντα χρόνια από το ξεκίνημα της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης στην Κίνα, το Μάη του 1966. Δυο σταθμοί στην πορεία του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, που το επηρέασαν καθοριστικά και αποτελούν πηγή άντλησης διδαγμάτων και συμπερασμάτων για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του κομμουνιστικού κινήματος, πολύτιμα εφόδια για να φωτιστεί το θεμελιώδες ζήτημα της καπιταλιστικής παλινόρθωσης που σφράγισε την πορεία των παγκόσμιων εξελίξεων στη διάρκεια του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Με τη ρεβιζιονιστική γραμμή του 20ού Συνεδρίου, ανατράπηκε η επαναστατική γραμμή που κυριαρχούσε στο ΚΚΣΕ και στο παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα στην περίοδο του Λένιν και του Στάλιν και μπήκαν τα θεμέλια που οδήγησαν στην υπονόμευση και τον εκφυλισμό του σοσιαλιστικού συστήματος, στον ιδιόμορφο γραφειοκρατικό καπιταλισμό της κλίκας των Χρουστσώφ – Μπρέζνιεφ, που μέσα από μια γραμμή σταδιακών μεταμορφώσεων μετεξελίχθηκε σε γκορμπατσοφική περεστρόικα, σε ολοκληρωμένο, κλασικό καπιταλισμό το 1991. Μια γραμμή που απέρριψε τις μαρξιστικές – λενινιστικές θέσεις για την προλεταριακή επανάσταση και τη δικτατορία του προλεταριάτου, για τον επαναστατικό χαρακτήρα του κόμματος και του κράτους, για τον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο, την ειρήνη και τα εθνικοαπλευθερωτικά κινήματα, για να τις αντικαταστήσει με τις ρεβιζιονιστικές θέσεις για το “ειρηνικό πέρασμα”, την “ειρηνική άμιλλα” του καπιταλιστικού και σοσιαλιστικού συστήματος, το “παλλαϊκό κράτος”, το “κόμμα όλου του λαού”, κ.ά. Η ανοιχτή παλινόρθωση του καπιταλισμού στη Σοβιετική Ένωση, η διάλυσή της, όπως και η διάλυση του ΚΚΣΕ, ήταν η αναπόφευκτη κατάληξη, το τραγικό τέλος μιας ολέθριας διαδρομής που είχε αφετηρία της την κυριαρχία του ρεβιζιονισμού με το 20ό Συνέδριο.

40. Κάτω απ' αυτές τις συνθήκες και στο βαθμό που συνειδητοποιούνταν οι θεμελιώδεις ανατροπές και οι ολέθριες συνέπειες της ρεβιζιονιστικής πολιτικής, ξέσπασε στις αρχές της δεκαετίας του '60 μια μεγάλη πολεμική στους κόλπους του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Επικεφαλής αυτού του θυελλώδους αντιρεβιζιονιστικού αγώνα τέθηκε το ΚΚ Κίνας με ηγέτη τον Μάο Τσετούνγκ. Με τη γενική γραμμή του υπερασπίστηκε και ανέπτυξε τη μαρξιστική – λενινιστική θεωρία για το επαναστατικό περιεχόμενο της δικτατορίας του προλεταριάτου και της ταξικής πάλης στο σοσιαλισμό, υπερασπίστηκε τo χαρακτήρα του κομμουνιστικού κόμματος και το ρόλο του στον αγώνα της εργατικής τάξης και των καταπιεζόμενων λαών και εθνών για τη νίκη της επανάστασης και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού και φώτισε τις αντιθέσεις του ιμπεριαλιστικού συστήματος, τα ζητήματα του πολέμου και της ειρήνης, της ταξικής πάλης και του περάσματος από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό, των εθνικοαπελευθερωτικών επαναστάσεων, κ.ά. Ο πιο ξεχωριστός, ο πιο θυελλώδης και παρατεταμένος αγώνας, που πρόσφερε νέα στοιχεία στο κομμουνιστικό κίνημα ήταν η εξαπόλυση της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης το 1966, που στηρίχθηκε στη μεγάλη θεωρητική συνεισφορά του Μάο για τη συνέχιση της επανάστασης στις συνθήκες της δικτατορίας του προλεταριάτου, με σκοπό την αποτροπή της καπιταλιστικής παλινόρθωσης στην Κίνα και το βαθύτερο επαναστατικό μετασχηματισμό του σοσιαλιστικού εποικοδομήματος. Πρόσφερε νέα στοιχεία γιατί μέσα στις συνθήκες του σοσιαλισμού υλοποιούσε την κατεύθυνση πως οι αγώνες για τη στερέωση του σοσιαλιστικού συστήματος πρέπει να διεξάγονται όχι μόνο υπέρ των συμφερόντων του εργαζόμενου λαού, αλλά και με την άμεση, πλατιά και ορμητική συμμετοχή του στη μαζική κριτική και πάλη εναντίον των καπιταλιστικών δυνάμεων και τη σοσιαλιστική αναμόρφωση ολοκλήρωσης της κοινωνίας μέσω της ταξικής πάλης. Για να υπογραμμίσει το μέγεθος των προσπαθειών και το μακρόχρονο χαρακτήρα του αγώνα για τη σταθεροποίηση του σοσιαλισμού και την αποτροπή της καπιταλιστικής παλινόρθωσης, ο Μάο υπογράμμιζε πως πρέπει να γίνουν πολλές πολιτιστικές επαναστάσεις μέχρι την οριστική συντριβή της αστικής τάξης και το πέρασμα στον κομμουνισμό.

41. Συμπληρώνονται, φέτος, επίσης, 60 χρόνια από την περιβόητη “6η Ολομέλεια” του ΚΚΕ που πραγματοποιήθηκε το Μάρτη του 1956, ένα μήνα μετά τη σύγκληση του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΣΕ. Για πρώτη φορά στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος, οργανώθηκε και επιβλήθηκε μια πραξικοπηματική επέμβαση στα εσωτερικά ενός κόμματος, καταπατώντας κάθε έννοια αρχών και ισοτιμίας, αφού η σύγκληση της οππορτουνιστικής παρασυναγωγής και η “εισήγηση – έκθεση” σ' αυτήν, έγιναν από μια “διεθνή επιτροπή” που την αποτελούσαν εκπρόσωποι ξένων κομμάτων, κάτω από την άμεση καθοδήγηση των χρουστσωφικών ρεβιζιονιστών. Αυτή η εισήγηση έγινε “απόφαση της 6ης Ολομέλειας” με την οποία επιβλήθηκε στο ΚΚΕ η ρεβιζιονιστική γραμμή του 20ού Συνεδρίου, ενώ ταυτόχρονα ανέτρεψαν τη νόμιμη ηγεσία του ΚΚΕ, καθαίρεσαν τον γραμματέα του, Ν. Ζαχαριάδη – που λίγο αργότερα τον διέγραψαν, τον κατασυκοφάντησαν και τελικά τον εξόρισαν στη Σιβηρία για να τον εξοντώσουν – και διόρισαν στην ηγεσία μια κλίκα από δεξιά, χρεοκοπημένα και διαγραμμένα από το κόμμα στοιχεία, που ανέλαβε το ρόλο να περάσει στο ΚΚΕ και στο κίνημα τη γενική γραμμή του 20ού Συνεδρίου, εκτελώντας πιστά τις εντολές των σοβιετικών ρεβιζιονιστών. Στη χώρα μας ύστερα απ' αυτήν τη μεγάλη ανατροπή, ξεκίνησε ο αγώνας των μαρξιστών – λενινιστών της Ελλάδας, στις εξορίες, τις φυλακές και την πολιτική προσφυγιά. Σταδιακά και όσο προχωρούσε ο ρεβιζιονιστικός εκφυλισμός, εξελίχθηκε σε έναν παρατεταμένο ιδεολογικοπολιτικό αγώνα που κάλυψε τα πιο βασικά ζητήματα του δικού μας και του παγκόσμιου κινήματος. Μέσα απ' αυτούς τους αγώνες διαμορφώθηκαν οι προϋποθέσεις για την ανεξάρτητη ιδεολογικοπολιτική και οργανωτική δράση των μαρξιστικών – λενινιστικών δυνάμεων, που επισφραγίστηκε με την έκδοση του περιοδικού “Αναγέννηση”, τον Οκτώβρη του 1964, και τη δημιουργία του μαρξιστικού – λενινιστικού κινήματος της Ελλάδας.

42. Πρωτεργάτης της ίδρυσής του ο σ. Ισαάκ Ιορδανίδης, που τη μεγάλη απώλειά του θρηνήσαμε πριν ένα χρόνο, τον Απρίλη του 2015, πήρε την πρωτοβουλία με τον σ. Γιάννη Χοντζέα να προχωρήσουν μαζί με μια μικρή ομάδα ομοϊδεατών επαναστατών, κύρια πρώην εξόριστων στον Άη Στράτη, στη συγκρότηση του πρώτου πολιτικού πυρήνα των μαρξιστών – λενινιστών της Ελλάδας, υψώνοντας τις σημαίες του αντιιμπεριαλιστικού και αντιρεβιζιονιστικού αγώνα και ρίχνοντας τις βάσεις για την αναγέννηση του κομμουνιστικού κινήματος και την αναδημιουργία του κόμματος της εργατικής τάξης στη χώρα μας. Παράλληλα, στους πολιτικούς πρόσφυγες από την Ελλάδα στις Ανατολικές χώρες, οι σ. Πολύδωρος Δανιηλίδης και Γαβρήλος Παπαδόπουλος, που βρίσκονταν στη Ρουμανία, μαζί με άλλους κομμουνιστές πολιτικούς πρόσφυγες στην Ουγγαρία, στην Τσεχοσλοβακία, στην Πολωνία, πήραν την πρωτοβουλία της ανοιχτής αντιπαράθεσης με τη ρεβιζιονιστική πολιτική του ΚΚΕ και της δημιουργίας της Μαρξιστικής – Λενινιστικής Οργάνωσης των Ελλήνων πολιτικών προσφύγων. Οι ιδρυτές του μαρξιστικού – λενινιστικού κινήματος της χώρας μας, πρόβαλαν και εφάρμοσαν μια γενική πολιτική γραμμή που καλούσε σε αγώνα για την ανατροπή της κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης και των συμμάχων της, σε αντιπαράθεση με τη συνθηκολόγα πολιτική των ρεβιζιονιστών που υπέσκαπταν και αρνούνταν τον αντιαμερικάνικο, αντιιμπεριαλιστικό αγώνα, περιορίζοντας την πάλη των λαϊκών μαζών σε επιμέρους βελτιώσεις του καθεστώτος της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας, μετατρέποντας έτσι το λαϊκό και ευρύτερο επαναστατικό κίνημα σε εξάρτημα της πολιτικής της μεγαλοαστικής τάξης και των κομμάτων της.

43. Ο αντιρεβιζιονιστικός αγώνας διεθνώς και στη χώρα μας υπήρξε ένας αναγκαίος και δίκαιος αγώνας, που υπεράσπισε τις μεγάλες θεωρητικές, ιδεολογικές και πολιτικές κατακτήσεις του κομμουνιστικού κινήματος, τον επαναστατικό δρόμο για την κοινωνική απελευθέρωση, για τη μεγάλη υπόθεση του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού. Έδωσε μια πλούσια συνεισφορά στον παγκόσμιο αγώνα του προλεταριάτου και των καταπιεζόμενων λαών και εθνών και αποτελεί ένα ανεκτίμητο ιδεολογικό και πολιτικό κεφάλαιο για την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος. Το μαρξιστικό – λενινιστικό κίνημα, έδωσε τις δικές του απαντήσεις σε όλα τα μεγάλα προβλήματα που συντάραξαν το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα μισόν αιώνα τώρα και οδήγησαν στην παλινόρθωση του καπιταλισμού στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες. Η πορεία των γεγονότων των τελευταίων δεκαετιών επιβεβαιώνει τη θεωρητική αξία τους και τα καθιστά πολύτιμο εφόδιο για την κατανόηση της εμφάνισης, εξέλιξης και εδραίωσης του σοβιετικού αναθεωρητισμού, το κλειδί για την κατανόηση και ερμηνεία της παλινόρθωσης του καπιταλισμού στη Σ. Ένωση και στην ίδια την Κίνα. Αυτές οι θέσεις που επιβεβαιώθηκαν μέσα στο καμίνι της ταξικής πάλης και της μεγάλης πολεμικής με το σύγχρονο ρεβιζιονισμό αποτελούν τη βάση για να προχωρήσουμε στο δρόμο της ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού κινήματος. Τη μόνη σίγουρη και σταθερή βάση για να διατηρούμε τη ζωντανή επαφή με τη συνεχώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα της ταξικής πάλης και να παίρνουμε ό,τι αληθινά νέο και χρήσιμο θα προβάλλει μέσα απ' αυτήν τη νέα πραγματικότητα για την ανάπτυξη του κινήματός μας.

44. Από την άλλη, κοιτώντας αυτόν το μισό αιώνα, δεν μπορούμε να μη δούμε τις αρνητικές εξελίξεις και καταστάσεις που σημάδεψαν την πορεία του μαρξιστικού – λενινιστικού κινήματος, διεθνώς και στη χώρα μας, και το οδήγησαν σε σοβαρή και μεγάλη υποχώρηση. Οι αντικειμενικές δυσκολίες που αντιμετώπισε, τα σοβαρά λάθη που διαπράχθηκαν, οι αδυναμίες και οι ανωριμότητες που εκδηλώθηκαν στις γραμμές του, η διάσπαση και η διασπορά των δυνάμεών του, δεν του επέτρεψαν να έχει μια σταθερή ανάπτυξη, να συνδεθεί με πλατιές μάζες εργαζομένων και να αποκτήσει μια μαζική επιρροή στο λαϊκό κίνημα. Έχουμε χρέος και οφείλουμε να σκύψουμε στον απολογισμό της ιστορίας του κινήματός μας με υπεύθυνο, σοβαρό και αντικειμενικό τρόπο, να βγάλουμε σωστά διδάγματα και συμπεράσματα από τη θετική και αρνητική εμπειρία μας, από τα σωστά και τα λάθη που διαπράξαμε, έτσι ώστε να εξοπλιστούμε στο δύσκολο και μακρόχρονο αγώνα μας για την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος και την αναδημιουργία του κόμματος της εργατικής τάξης. Το πιο σημαντικό είναι πως το μαρξιστικό – λενινιστικό κίνημα της χώρας μας παρά τις σκληρές δοκιμασίες του ταξικού αγώνα, τις διώξεις, τις φυλακές και τις εξορίες, παρά τα σοβαρά προβλήματα που ξέσπασαν στις γραμμές του, τις περιπέτειες που πέρασε με τις διασπάσεις και τη σοβαρή εξασθένιση των δυνάμεών του, δεν έχασε ποτέ, σε όλο το διάστημα της πολυκύμαντης διαδρομής του, τον επαναστατικό του προσανατολισμό, την αγωνιστική διάθεση και πίστη των δυνάμεων που το συγκροτούν να συνεισφέρουν στη μεγάλη υπόθεση της εργατικής τάξης και του λαού μας. Έχοντας βαθιές ρίζες, το μαρξιστικό - λενινιστικό κίνημα της Ελλάδας, συμπλήρωσε πάνω από μισό αιώνα συνεχούς αγωνιστικής δράσης και προσφοράς. Αυτό πιστοποιεί η αδιάκοπη αγωνιστική παρουσία και πάλη των δυο οργανώσεων, του Μ-Λ ΚΚΕ και του ΚΚΕ(μ-λ) στο στίβο του πολιτικού και ταξικού αγώνα.

45. Πέρα από την κοινή πάλη των δύο οργανώσεων στα πλαίσια της ΛΑ-ΑΑΣ για την ανατροπή των βάρβαρων αντεργατικών μέτρων, συνολικά της αντιλαϊκής πολιτικής που επιβάλλουν οι ιμπεριαλιστές και η ντόπια πλουτοκρατική ολιγαρχία, υπάρχει το μεγάλο ζήτημα της ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού κινήματος, οι μακροπρόθεσμοι στόχοι και σκοποί του επαναστατικού αγώνα, που σε αυτούς υποτάσσουμε και όλους τους σημερινούς αγώνες μας. Από την άποψη αυτή οι εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν με επιτυχία από τις εφημερίδες “Λαϊκός Δρόμος” και “Προλεταριακή Σημαία” για να τιμηθούν τα 50 χρόνια από την έκδοση της “Αναγέννησης”, σε τέσσερις πόλεις, τον Οκτώ­βρη – Νοέμβρη 2014, όπου τέθηκαν βασικά ιδεολογικοπολιτικά ζητήματα και προβλήματα που αφορούν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του κομμουνιστικού μαρξιστικού – λενινιστικού κινήματος, αποτέλεσαν ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο στην κοινή προσπάθεια, και κατέδειξαν, παρά τις διαφορές που καταγράφηκαν, τις δυνατότητες και τις προοπτικές που ξανοίγονται, τις αγωνιστικές προσδοκίες ενός κόσμου να συμπορευτεί και να παλέψει για την υπόθεση του μαρξιστικού – λενινιστικού κινήματος. Η απόφαση τώρα των δύο οργανώσεων να συνδιοργανώσουν ένα διήμερο εκδηλώσεων στα τέλη Μάη - αρχές Ιούνη στην Αθήνα, για να τιμήσουν τα 50 χρόνια από τη Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση στην Κίνα, και να συζητήσουν πάνω σε κρίσιμα προβλήματα του κομμουνιστικού κινήματος, όπως αυτό της καπιταλιστικής παλινόρθωσης στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, είναι επίσης μια σημαντική πρωτοβουλία που κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Το Μ-Λ ΚΚΕ έχει προβάλει και παλέψει κοντά τρεις δεκαετίες τη γραμμή της ενότητας όλων των δυνάμεων του μαρξιστικού – λενινιστικού κινήματος, οργανωμένων και ανένταχτων, στα πλαίσια μιας ενιαίας οργάνωσης, που θα βάλει τέρμα στη διάσπαση και θα του επιτρέψει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος και στην αναδημιουργία του κόμματος της εργατικής τάξης. Οι διαφορές που υπάρχουν σε σοβαρά ζητήματα θα μπορούσαν στα πλαίσια του κινήματος, της συναγωνιστικής κριτικής και του διαλόγου να συζητηθούν, να φωτιστούν και να αντιμετωπιστούν σε μια πορεία κοινών αγώνων και προσπαθειών, ώστε να διαμορφωθούν οι ιδεολογικές, πολιτικές και οργανωτικές προϋποθέσεις που θα επιτρέψουν να προχωρήσει στη ζωή η ενότητα των μαρξιστικών – λενινιστικών, όλων των κομμουνιστικών δυνάμεων, που στέκονται σε επαναστατικές θέσεις, υπερασπίζονται τις θεμελιακές αρχές του μαρξισμού – λενινισμού και αναζητούν δρόμους για την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος. Οι αντικειμενικές και υποκειμενικές συνθήκες που διαμορφώθηκαν την τελευταία πενταετία είναι ευνοϊκές, σίγουρα ευνοϊκότερες από κάθε άλλη περίοδο, για να τεθεί και να απα­σ­χο­λήσει συγκεκριμένα τις δυνά­μεις του μαρξιστικού – λενινι­στικού κινήματος ο στόχος της ενότητας, και να αναληφθούν πρωτοβουλίες, ώστε να ξεπεραστούν οι δυσκολίες και να δημιουργηθούν οι όροι που θα επιτρέψουν μέσα από επίμονες, συντονισμένες και συνειδητές προσπάθειες να προχωρήσει στη ζωή η ενότητα των μαρξιστών – λενινιστών και η ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος.

46. Τον επόμενο χρόνο, το 2017, συμπληρώνονται ε­κα­­­τό χρό­­νια από τη Μεγάλη Οκτωβριανή Σο­σιαλιστική Επανάσταση και το 2018 εκατό χρό­νια από την ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Δύο μεγάλες επέτειοι για το παγκόσμιο και το δικό μας κομμουνιστικό κίνημα. Το Μ-Λ ΚΚΕ θα τιμήσει τα εκατό χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ υπερασπίζοντας την προσφορά και τις μακρόχρονες αγωνιστικές παραδόσεις του επαναστατικού ΚΚΕ, τον εμπνευστή, οργανωτή και καθοδηγητή των μεγάλων αγώνων του λαού μας στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, μέχρι να του ξεριζώσουν οι ρεβιζιονιστές την επαναστατική ψυχή και να σκορπίσουν στη θέση του ερείπια. Το κόμμα που γέννησε Μπελογιάννηδες, Μαλτέζους και Η­λέκ­­τρες και τόσους αφανείς λαϊκούς ήρωες στα ένδοξα πεδία των μαχών του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, στα εκτελεστικά αποσπάσματα, στις φυλακές και τις εξορίες, γαλουχημένους από το λαό και το κόμμα στα πιο ψηλά ιδανικά. Θα τιμήσουμε τα εκατό χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ, αντλώντας διδάγματα από τους πλούσιους επαναστατικούς αγώνες του για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και του λαού μας, για τη Λευτεριά, τη Δημοκρατία, την Εθνική Ανεξαρτησία και το Σοσιαλισμό, πασχίζοντας μέσα από το χώνεμα όλης αυτής της εμπειρίας των επιτυχιών και των λαθών και τη ζωντανή επαφή με τη σημερινή πραγματικότητα της ταξικής πάλης στη χώρα μας, να δώσουμε τη δική μας συμβολή στον αγώνα για την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος και την αναδημιουργία του κόμματος της εργατικής τάξης, για την ανατροπή της κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας, για τη μεγάλη υπόθεση του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού. Το Μ-Λ ΚΚΕ θα τιμήσει τα εκατό χρόνια από τη μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, ένα κοσμοϊστορικό γεγονός, που εγκαινίασε μια νέα εποχή, την εποχή των προλεταριακών επαναστάσεων στις χώρες του ιμπεριαλισμού, όπου η τάξη των καταπιεζόμενων και εκμεταλλευόμενων υψώθηκε σε κυρίαρχη τάξη, οικοδομώντας ένα νέο κοινωνικό σύστημα, το σοσιαλισμό, εκφράζοντας την αταλάντευτη προσήλωσή του στο μαρξισμό – λενινισμό, στην υπεράσπιση της επαναστατικής γραμμής του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος που πρόσφερε μεγαλειώδεις αγώνες στην υπηρεσία της εργατικής τάξης, των λαών και των εθνών. Θα τιμήσουμε τα εκατό χρόνια από τη Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση διαδηλώνοντας την ακλόνητη πίστη μας στο δρόμο του Οκτώβρη, το δρόμο που πρόδωσε ο ρεβιζιονισμός, υπερασπίζοντας την πολύτιμη προσφορά των μεγάλων καθοδηγητών του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος Μαρξ, Έγκελς, Λένιν, Στάλιν, Μάο από τις επιθέσεις της παγκόσμιας αντίδρασης και των οππορτουνιστών κάθε απόχρωσης, πασχίζοντας να αφομοιώσουμε τα θεμελιώδη διδάγματα του επαναστατικού έργου τους.