Τζιτζίκια: Τι ξέρετε εσείς από Αύγουστο;
Εντάξει τα σύκα, ο τρύγος, ο μεθυστικός μούστος, η πηχτή
μουσταλευριά, τα γλυκά καρπούζια, οι παχιές μύγες, οι χοντροί ασημόραχοι
κολιοί, οι αυγωμένοι σκάροι, τα πανηγύρια της Παναγιάς και τα δυο
φεγγάρια!
Τίποτα όμως δεν ξεπερνά το πλήθος και την ευδαιμονία των τζιτζικιών τον Αύγουστο.
Ζούνε κάτω από τις ρίζες των δέντρων, δεκαεφτά χρόνια και μια ζεστή νύχτα ο εγκλεισμός κι η μοναξιά τελειώνουν.
Εκατομμύρια
μικροί κρατήρες ανοίγουν στο χώμα, σκαμμένοι από τα λιλιπούτεια πόδια
των τζιτζικιών. Αθέατοι, την ώρα που, ευτυχώς, τα δόντια των αρότρων
ξεκουράζονται στις αυλές των αγροτόσπιτων, οι άνθρωποι βλέπουν όνειρα
και τα φίδια είναι ζαλισμένα απ’ το μακρύ χειμωνιάτικο ύπνο