Γράφει ο Φίλιππος Μάρας
Πάσχα σε ξερονήσια. Πώς να «γιορτάσει» κάποιος και γιατί; Από μόνο του, είναι αντίφαση. Σε ποιον να πεις «Χριστός Ανέστη;»
Πάσχα σε ξερονήσια. Πώς να «γιορτάσει» κάποιος και γιατί; Από μόνο του, είναι αντίφαση. Σε ποιον να πεις «Χριστός Ανέστη;». Στον σύντροφο εκεί δίπλα σου; Μα, του το είπες στο βουνό μερικά χρόνια πριν, που ήσασταν λεύτεροι κι εκείνος αποκρίθηκε «αληθώς» και το εννοούσατε και οι δυο.
Ήταν ψηλαφητό το «αληθώς ανέστη», ορατό, το βλέπατε: κερδίζατε. Τώρα; Τι έγινε; Έχει σημασία πια εδώ; Παρά μόνο το χατίρι τους, να περάσετε μια μέρα με το κεφάλι σας ήσυχο. Αυτοί θα κρατήσουν τα προσχήματα μέρα που είναι και από αύριο θα είστε πάλι εχθροί του έθνους και θα σας τρίβουν στα μούτρα, τη «δήλωση».
Και απέναντι, το Λαύριο. Ελεύθερο. Όπως και όλη η Ελλάδα, που εσύ λευτέρωσες και με αμοιβή φτηνή, να βρεθείς στο ξερονήσι. Η αποστολή; Α! Ναι, αυτή επετεύχθη. Μόνο, να, που το κιβώτιο ήταν άδειο.