Με αφορμή τη συμπλήρωση 58 χρόνων απ' το πραξικόπημα της 21ης Απρίλη 1967

 

Το Απριλιανό Φασιστικό Πραξικόπημα και ο ρόλος του Αμερικάνικoυ ιμπεριαλισμού σαν οργανωτή και υποκινητή

21 Απριλίου 2025

Αναδημοσιεύουμε ένα ενδιαφέρον άρθρο του Γιάννη Μακρίδη, που είχε δημοσιευτεί στο poreia.net στις 21 Απρίλη 2021

Tο στρατιωτικοφασιστικό  πραξικόπημα της 21 Απρί­λη ’67 ήρθε σαν καρπός μιας μακρόχρονης προετοιμασίας του από την πλευρά των αντιδρα­στικών δυνάμεων κάτω από την καθοδήγηση του αμερικάνι­κου ιμπεριαλισμού. Βέβαια, το  πραξικόπημα δεν ήταν αποτέλεσμα μόνο του εξωτε­ρικού παράγοντα (των ΗΠΑ) αλλά και σημαντικών εσωτερικών παραγόντων, όπως η κατάσταση  του λαϊκού κινήματος των αντιφάσεων του ίδιου του πολιτι­κού συστήματος  όπως θα αναφέρουμε παρακάτω.

    Σ’ αυτό το σημεί­ωμα θα αναδείξουμε το ρόλο του αμερικάνικoυ ιμπεριαλισμού σαν οργανωτή και υποκινητή του λαο­μίσητου φασιστικού πραξικοπή­ματoς.

Τι κρύβει ο εμπορικός πόλεμος Κίνας-ΗΠΑ

 

Ο οικονομικός και εμπορικός πόλεμος του Τραμπ εξελίσσεται σε άγρια μάχη για δύο

Στο σχόλιο μας προχθές με τίτλο «Η Κίνα απαντά στις ΗΠΑ σαν “έτοιμη από καιρό”», σημειώναμε στην αρχή του: «Όσο περνούν οι μέρες μετά τις 2 Απρίλη, την «ημέρα απελευθέρωσης των ΗΠΑ», την ημέρα δηλαδή που εξαπέλυσε ο Τραμπ μια παγκόσμια οικονομική επίθεση επιβολής δασμών … τόσο αποκαλύπτεται πως αυτή η παγκόσμια οικονομική σύγκρουση που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ στοχεύει πρωταρχικά να πλήξει την κινέζικη οικονομία και τη σαρωτική επέκτασή της όχι μόνο στις αγορές του τρίτου κόσμου αλλά και στις ίδιες τις αγορές των καπιταλιστικών χωρών της Δύσης».

Σχετικά με το κόμμα(;) Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου

 

Πόσο «αντισυστημικό» μπορεί να είναι ένα αρχηγικό προσωποπαγές κόμμα…

…και ποια σχέση μπορεί να έχει με τα κινήματα και την Αριστερά

Η δημοσκοπική άνοδος της Πλεύσης Ελευθερίας εγείρει αναμφισβήτητα μία συζήτηση γύρω από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και το κόμμα της. Μιλάμε για το «κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου» διότι περί αυτού ακριβώς πρόκειται, δηλαδή για ένα προσωποπαγές αρχηγικό κόμμα. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που δύσκολα κανείς γνωρίζει -πόσο μάλλον να αναφέρεται σε- κάποιο άλλο στέλεχος ή μέλος της Πλεύσης Ελευθερίας. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου φαίνεται (δημοσκοπικά τουλάχιστον) να αφομοιώνει ένα ποσοστό απογοήτευσης και αγανάκτησης που κυριαρχεί στην κοινωνία μετά το έγκλημα των Τεμπών και την πρωτοφανή συγκάλυψη αυτού του εγκλήματος από την κυβέρνηση και τους θεσμούς που η ίδια άλλωστε ελέγχει. Αυτή η αγανάκτηση αναπτύσσεται σε συνθήκες οικονομικής ασφυξίας για τα φτωχομεσαία στρώματα και ταυτόχρονα διαρκούς υποβάθμισης όλων των δημόσιων δομών και κρατικών παροχών, διαρκούς επίθεσης σε όλα τα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα.

Αξεπέραστη η ήττα τηςκυβέρνησης μετά τις κινητοποιήσεις της28ης Φλεβάρη.

 

Ηττημένοι και εγκλωβισμένοι

Η κυβέρνηση ΝΔ και ο Κυρ. Μητσοτάκης έχουν χάσει οριστικά τη λαϊκή νομιμοποίηση. Είναι, στην πραγματικότητα, ηττημένοι. Και εγκλωβισμένοι. Ο ακραία αντιλαϊκός τους χαρακτήρας έχει πλήρως αποκαλυφθεί. Ό,τι και να κάνουν προκαλεί, τροφοδοτεί τη λαϊκή αγανάκτηση και οργή. Μια κυβέρνηση με σκληρό νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα είναι ταγμένη να υπηρετεί, να ενισχύει το μεγάλο κεφάλαιο, ενάντια στους εργαζόμενους και το λαό. Και αυτό, στις σημερινές συνθήκες γενικευμένης απαξίωσης των κυβερνητικών πεπραγμένων, όσο και να φτιασιδώνεται, γίνεται φανερό σε κάθε κυβερνητική κίνηση.
Ο ανασχηματισμός, μια ύστατη προσπάθεια να ανακοπεί η ραγδαία πολιτική φθορά της κυβέρνησης, κάηκε εν τη γενέσει, με παραίτηση (λόγω γενικής κατακραυγής) διαβόητου «αρίστου» υφυπουργού σε χρό­νο-ρεκόρ και με καταγγελίες για αντεθνικά «ατοπήματα» άλλων. Έτσι κι αλλιώς, ήταν καταδικασμένη

ΗΠΑ- Ισραήλ δολοφονουν και πάλι το λαό της Παλαιστίνης.

 

Το Ισραήλ καταπάτησε την εκεχειρία στη Γάζα και συνεχίζει τον πόλεμο γενοκτονίας του Παλαιστινιακού λαού

 

 

ύμπανα πολέμου ηχούν δυνατά, για ακόμη μία φορά, στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, μετά την επιλογή του αυτοαποκαλούμενου «φιλειρηνιστή» Αμερικανού Προέδρου Τραμπ να αιματοκυλίσει, όπως και ο προκάτοχός του Τζο Μπάιντεν, τον λαό της Υεμένης.

Παράλληλα το Ισραήλ «τίναξε στον αέρα» την ήδη παραβιασμένη εκεχειρία στη Γάζα εξαπολύοντας μεγάλης κλίμακας αεροπορικές και χερσαίες επιθέσεις με εκατοντάδες θύματα αμάχους από τις πρώτες ώρες. Το υπουργείο Υγείας της κυβέρνησης της Χαμάς ανακοίνωσε την Τρίτη (18/3) ότι οι νεκροί «είναι πάνω από 400» στην πλειονότητά τους γυναίκες και παιδιά και εκατοντάδες οι τραυματίες. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση αφότου τέθηκε σε εφαρμογή η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός ανάμεσα στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις και τη Χαμάς τη 19η Ιανουαρίου, για την οποία είχε ενημερωθεί και ο Λευκός Οίκος όπως έγινε γνωστό.

Με αφορμή την "ατομική" δράση ορισμένων ομάδων μέσα στις διαδηλώσεις.

 

«Ατομική δράση» και μηδενιστική βία εχθροί του λαϊκού κινήματος

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, μπροστά στην πρωτοφανή μαζικότητα και ενότητα της μεγαλύτερης γενικής απεργίας των τελευταίων δεκαετιών, επιστρατεύει την τρομοκρατία για να κάμψει την οργή και τις αγωνιστικές διαθέσεις του λαού. Επί δύο συνεχόμενες εβδομάδες οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι έσπερναν τον πανικό μέσα από τα τηλεπαράθυρα, προδικάζοντας βίαια επεισόδια και μιλώντας για την αστυνομοκρατούμενη πρωτεύουσα με 5.000 αστυνομικούς, πολλούς από αυτούς κρυμμένους στο πλήθος των διαδηλωτών. Είναι σίγουρο πως ήταν κομμάτι των κυβερνητικών σχεδίων η εκτεταμένη ρίψη δακρυγόνων και χειροβομβίδων κρότου λάμψης, η επανεμφάνιση της Αύρας με την αξιοποίηση δύο οχημάτων αλλά και η εκτεταμένη χρήση βίας, ξυλοδαρμών, συλλήψεων και καταστροφής δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας από τις αφηνιασμένες συμμορίες των ΜΑΤ και των Δέλτα. Η κυβέρνηση επιχειρεί να αμαυρώσει τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις και να στρέψει το δημόσιο διάλογο στην κινδυνολογία για τα επεισόδια, ξεπλένοντας πλήρως την κρατική καταστολή που στρέφεται για ακόμα μια φορά με λύσσα απέναντι στον αγωνιζόμενο λαό.

Ο λαός πρωταγωνιστής – Και η κυβέρνηση έντρομη

 

Επιχείρηση ενσωμάτωσης της λαϊκής ριζοσπαστικοποίησης

 

28η Φεβρουαρίου 2025. Όλη η χώρα μια διαδήλωση, όλη η χώρα μια καθολική απεργία. Μια πάνδημη κινητοποίηση, που όμοια της δεν έχουμε δει από τη Μεταπολίτευση, τουλάχιστον, και μετά. Και που τα λόγια είναι λίγα για να την περιγράψουν. Ο λαός πρωταγωνιστής. Και η κυβέρνηση έντρομη. Ένα τεράστιο, αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσά τους. Όλα -πλέον- καταμαρτυρούν, επιβεβαιώνουν, κραυγάζουν για τις πελώριες, βαρύτατες ευθύνες της κυβέρνησης ΝΔ και του πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη. Πριν και μετά… Τα Τέμπη λειτούργησαν σαν αποκάλυψη για όλα τα λαϊκά δεινά και έγιναν ο καταλύτης για τη λαϊκή αφύπνιση, συνειδητοποίηση και κινητοποίηση.